“De Pers” heeft een antisemiet in vaste dienst: Marcel Hulspas
Door: Martien PenningsMarcel Hulspas schreef in het dagblad “De Pers” onder de titel “Wil de echte Joodse Staat opstaan” een tekst over “Palestijnen”, DNA, genetica, Joden en Israël. Ja, inderdaad, uw wantrouwen is terecht. Een fervente “anti-Zionist”, deze Hulspas. Want zo heet dat tegenwoordig. Modern etiket voor een oude geestesziekte. Ik stuurde de tekst van Hulspas toe aan een goede bekende, een ex-journalist die een en ander weet van zowel communisme als fascisme. Hij reageerde aldus op de column van Hulspas:
“Sjézus, Martien! Wat een valse hond! Deze tekst is een schoolvoorbeeld van Goebbeliaanse Verdraaiing. In z’n perverse gemeenheid een echte schoonheid!Deze man is een fascist: liegen, verzinnen en op kop zetten, dat is zijn repertoire. Met tegenstanders wil ik best nog wel eens in discussie gaan, met dit stuk vuil niet. Eerst wat lessen in mentale hygiëne.”
Ja, dat was ook mijn gevoel wel zo ongeveer, toen ik de slangachtige, lieg-listige laster-lectuur van Hulspas had beëindigd . Godallemachtig, wat een viezerik! Vriend Roelf-Jan Wentholt, met wie ik bijna dagelijks telefonisch de verbijstering om de wereld deel, zei: “Hoe is het toch mogelijk dat die mensen zo consequent het Goede afwijzen en het Kwaad omarmen.” Goeie vraag, die van oudsher beantwoord wordt met verwijzingen naar de kracht van Satan.
De tekst van Hulspas had dezelfde kwaliteit die ik ook heb opgemerkt bij de antisemieten Thomas von der Dunk en Lucas Catherine: het vermogen om zoveel leugens in één relatief korte column te stoppen dat zo’n tekst het soortgelijk gewicht krijgt van een Black Hole. U weet wel, die geheimzinnige anti-materie in de kosmos waarin hele zonnestelsels kunnen verdwijnen. Zo gezien zijn de onderstaande twintig pagina’s die ik besteed aan deze ene zwart-gat-column van Hulspas nog klein bier.
 |
 |
|
| Een duizenden jaren oud exemplaar van een 1000-en jaren oud spiritueel symbool van een millennia oude religie.
|
Een recent en genetisch zuiver exemplaar van de eveneens al duizenden jaren bestaande homo antisemiticus. |
In de paar jaar die ik nu deel neem aan de discussie rond Israël, heb ik gemerkt dat de Israël-haters totaal immuun zijn voor feiten. Je kan zo vaak je wil de met bronnenstudies onderbouwde geschiedenis van Israël en “de Palestijnen” vertellen, de “anti-Zionisten” blijven hun eigen web van verzinsels spinnen. Ja, wat doe je dan? Het enige wat overblijft is te proberen die feitenresistentie psychologisch te verklaren. Dus het niet meer over de feiten te hebben, maar over te gaan tot het speculeren over het karakter van de deelnemers aan het debat, aan hun motieven om te blijven liegen en schijnbaar in kwaadaardige leugens te blijven geloven.
Die feitenresistentie, die volstrekte weigering de waarheid onder ogen te zien, heeft natuurlijk te maken met het irrationele en “religieuze” karakter van Jodenhaat. Gelovigen trekken zich zoals bekend weinig aan van aardse werkelijkheden. Dat moet ook het geval zijn bij Hulspas. Dat is des te merkwaardiger omdat Wikipedia meldt dat deze vroegvijftiger (geboren 1960) “acht boeken over pseudo-wetenschappen” heeft geschreven, en een drijvende kracht is geweest achter de stichting “Skepsis”. Hij schijnt zelfs met ruzie te zijn weggegaan bij “Skepsis” vanwege een meningsverschil over een anti-religieus artikel dat hij wilde plaatsen in het clubblad “Skepter”. De andere redactieleden “vonden het niet passen bij de doelstellingen van het blad”.
Ik ken de finesses van die controverse niet, maar als we in aanmerking nemen dat Hulspas ook nog een “kritisch” boek heeft geschreven over de bronnen van de Bijbel, mogen we toch wel concluderen dat mijnheer Hulspas niet dol is op “religie”.
Des te merkwaardiger dat zijn afkeer zich vooral schijnt te richten op de Joods-Christelijk-Verlichte traditie en veel minder op de islam. Merkwaardig omdat het Joods-Christelijk-Verlichte zich immers kenmerkt door het toenemende gebruik van de Rede en van Individuele Gewetensvorming, een traditie die de eigenste skepsis van ook mijnheer Hulspas nu juist mogelijk heeft gemaakt en een hoogtepunt kreeg na 1945 in de fundamentele Mensenrechten, die men in het Joods-Christelijke Westen althans probéért na te leven. Precies na de gruwelijkste ontsporing van die traditie, de Holocaust, zijn die fundamentele Mensenrechten geformuleerd. Maar de Holocaust was inderdaad een ontsporing, niet het voorgeschreven traject, zoals in de islam. Zoals Benno Barnard in een verdediging van het geloof der vaderen zegt: “Onze beschaving is uit een zee van bloed aan land gekropen ( . . .)”.
Hulspas, zegt Wikipedia, is bezig aan een boek over de islam. We zullen dan zien of het klopt dat hij veel meer sympathie heeft voor die andere “religie”, die geen religie is, maar een totalitaire en antihumane ideologie, een waarin massamoord, oorlog, racisme, wreedheid, uitbuiting, vernederen, slavendrijverij en een kras opportunisme en materialisme door het Opperwezen, Allah geheten, als ethische normen worden gesteld. Het is een ideologie die als twee druppels water gelijkt op het nazisme. Een ideologie die dat nazisme vanaf de jaren 1940 naadloos heeft ingeweven in zijn eigen Jodenhaat-traditie. Die, behalve de Jodenhaat, deze hoofdkenmerken met het nazisme deelt: oorlogsverheerlijking, Uebermenschen-leer, een pre-Darwinistisch “theologisch” racisme, vrouwverdierlijking, xenofobie, rancunisme, complot-theorie-verslaving en vooral ook het Führerprinzip, waarbij de Führer, Mohammed karakterologisch veel weg heeft van Hitler. Ik persoonlijk mag dan ook in plaats van over “islam” of “Mohammedanisme” graag spreken over de nazislam.
Mensen die Hulspas meer hebben gelezen zeggen dat zijn islamofilie, in elk geval de liefde van Hulspas voor de Arabische medemens, althans de sympathie voor het Midden-Oosten minus Israël, uit meer van zijn teksten blijkt. Ik heb geen behoefte om het te gaan checken. Aan deze ene column in “De Pers” had ik wel genoeg. Maar ik heb ook een kleine persoonlijke ervaring waaruit de sympathie van Hulspas voor de islam blijkt. Ergens in de periode 2001- 2007, toen Hulspas hoofdredacteur was van “Folia”, heb ik hem eens een mail geschreven. Ik kende Hulspas in het geheel niet en wees hem op een fout stukkie in zijn blad. Wat het precies was, weet ik niet meer. Waarschijnlijk iets dat tegelijk “anti-Zionistisch” en islamofiel was, maar zijn zeer korte antwoord luidde ongeveer: “De islam moet volgens mij banger voor ons zijn, dan omgekeerd.”
Zoals ik zei: bij gebleken feitenresistentie van de “anti-Zionisten” kan men alleen nog speculeren over hun motieven. Hulspas is eigenlijk astronoom, sterrenkundige. Het heelal is nogal fors, naar bekend. Men zegt: een zonnestelsel is als een druppel in de oceaan. Herhaal die vorige zin en laat de betekenis tot je doordringen. Astronoom dus. En dan verwacht je toch een beetje een mysticus die het aardse gemodder met een relativerend oog beziet. Maar nee. Hulspas is zeer betrokken bij het geruzie in de zandbak en trekt partij voor een stelletje foute, blaartrekkende machokleuters die voortdurende bezig zijn dat ene aardige en intelligente jongetje te terroriseren.
Anderzijds kan je ook bedenken dat een astronoom erg goed in wiskunde moet zijn. En dat die extreme bêta-types ook wel eens wat excentrieks over zich hebben, om niet te zeggen iets idioots. Zou Hulspas misschien in zekere mate het “savant-syndroom” kunnen hebben? Vroeger , toen men nog niet “politiek correct” was, dus in de tijd toen de dieren nog spreken konden, mocht je overigens zo iemand gewoon een “idiot savant” noemen. In elk geval is het een persoon, die emotioneel, moreel en qua sociale vaardigheden diep debiel kan zijn, maar wel uit zijn hoofd de oplossing van een rekenopgave kan geven voordat een gewone alfa het ook maar ingetikt heeft op een rekenmachine. Een “savant” weet bijvoorbeeld hoe die prins heette die in het Wales van de 12e eeuw zijn troon verloor aan een neef met wie hij ruzie had. En de inhoud van de ruzie weet de “savant” dan ook. Maar mogelijk kan hij zijn eigen jasje niet aantrekken, al is hij de veertig gepasseerd en moet hij constant door zijn vader begeleid worden. Zoals ik ooit zag in een tv-docu. Zou het mogelijk zijn, dat Hulspas in enige gradatie een vorm van dit savant-syndroom heeft, dus dat het EQ wat achterblijft bij het IQ?
Het zou mogelijk zijn. Bij een andere prominente “anti-Zionist”, de vaste Israël-basher van de Volkskrant, Thomas von der Dunk, vermoed ik overigens ook geestesziekte. Zij het dat ik bij hem meer aan autisme en een vorm van psychopathisch narcisme denk. Ik heb zijn hysterische geouwehoer en lasterlijke gelul zeer uitgebreid geanalyseerd, maar ook bij Dunk sta je tenslotte, net als bij Hulspas, voor het raadsel – (Ja, allicht: dat ze überhaupt gepubliceerd worden en zelfs een vaste plek in allerlei kranten krijgen bovendien, maar dat bedoel ik nu even niet) – en blijft alleen de vraag over: is die vent nou gek of kwaadaardig of allebei?
Diezelfde vraag kan je overigens bij veel meer van dit soort “anti-Zionisten” stellen: een Dries van Agt – (Ja, de slang hééft gesproken en dit exemplaar lispelt nog steeds!) – Anja Meulenbelt, Gretta Duisenberg, Marcel van Dam, het hele comité van aanbeveling van “Stichting Stop de Bezetting”, Marjan Berk, wéér Marcel van Dam, Thomas Lepeltak, W.van Lommel, Mohammed Omer en Leon Wecke. En natuurlijk kan je de hele PvdA, Groen Links, de SP en driekwart van D66 bij de lijders aan het Palestinisme rekenen. Over de Jodenhaat van de internationaal beroemde charlatan Ian Buruma schreef ik twee keer. Onder de titel “Ian Buruma: het anti-Joodse gif van een zéér gerespecteerde slang” en onder het adagium “Ian Buruma is inderdaad een enorme klootzak”.
Dan heb je nog in de categorie Joodse zelfhaat met al wat hangt rond Een Ander Joods Geluid, inclusief de bejaard-langharige leipenist-miljonair Harry de Winter, Lily van den Bergh, Hedy d’Ancona alsook Hajo Meijer (1) en Evelien Gans. En dan is er wat betreft Nederland tenslotte hilaricus Raoul Heertje, die ik reeds een aantal malen mocht eren . (2)
Richten we de blik op het buitenland, richting Amerika. Daar hebben we Norman Finkelstein, Jimmy Carter, Noam Chomsky en de tweeling-in-het-kwaad John Mearsheimer & Stephen Walt. Die Amerikanen hebben trouwens niet alleen hun pathologische Jodenhaat casu quo zelfhaat gemeen, maar ook dat hun vuiligheid, hun gekte, hun manipulatie en hun liegen tot in detail is blootgelegd door de geniale Alan Dershowitz.
Laten we nog wat verder speculeren over de persoonlijkheid van de ongeneeslijke “anti-Zionist”. En laten we dat doen in concentrische cirkels, van binnen naar buiten werkend, van privé-gekte naar collectieve waanvoorstelling.
Net buiten de sfeer van de regelrechte persoonlijkheidsstoornis, kan je het Israël-bashen zien als onderdeel van een wat algemener, maar wel uitsluitend bij politiek “links” voorkomend zelfverheffings-syndroom: kijk mij eens een goed mens zijn! Want, wánt, wááánt . . . . . . Ik vind de islam mooier dan het christendom! Alle asielzoekers zijn per definitie beschaafd en zielig! Peniskokers zijn net zo’n hoogstaand cultuursymbool als bolhoeden! De verhalen over criminaliteit van islamitische allochtonen zijn overdreven! Ik ben tegen Amerika, het globalisme, het kapitalisme, het kolonialisme én het imperialisme! En dús tegen Israël en vóór de arme “Palestijnen”!
Die houding vereist niks anders dan met de meute meelullen, een enorme gemakzucht, ongeïnformeerdheid en weigering de realiteit onder ogen te zien. En het levert anderzijds juist héél veel op, namelijk een permanent lekker gevoel in het eigen hoofd en de reeds vermelde mogelijkheid tot zelfmanifestatie, tot een narcistisch zich verheffen boven “racisten” en andere “rechtse” negatievelingen. In de heersende hedonistische nep-linkse cultuur levert het bovendien subsidie op, goed betaalde baantjes en uitnodigingen bij Pauw & Witteman en bij DWDD. Terwijl het alternatief, namelijk “rechts” zijn of zelfs “Wilders-aanhanger”, je waarschijnlijk op een informeel beroepsverbod komt te staan en psychologische Kaltstellung door de heersende systeemcultuur.
Nog iets ruimer gezien heeft die feitenresistentie - niet alleen rond Israël, hoewel het daar het sterkst is - te maken met het zich aftekenende geestelijke failliet van precies die nep-linkse systeemcultuur van de gemakzucht en het narcisme. Het postmoderne en cultuurrelativistische tuig is nog overal aan de macht – in de media, de politiek en aan de universiteiten – maar men voelt, men wéét dat de linkse kerk op instorten staat. Het totalitaire Europa-project is aan het mislukken, de milieu-en-klimaat-crisis waaraan een flink deel van de totalitaire maatregelen had moeten worden opgehangen is doorgeprikt, de Joods-Christelijk-Verlichte traditie wordt steeds beter beseft en verdedigd, het karakter van de islam en zijn Profeet wordt in historische en actuele studies blootgelegd en in samenhang daarmee wordt het ook steeds duidelijker hoe het nou echt zat en zit met die kwestie Israël en “de Palestijnen”. Ja, vooral de leugens rond islam en Israël vormen een hoeksteen van het quasi-linkse gebouw. Als die er onderuit wordt gehaald dan gaat de zaak echt hellen en stort het geheel onherroepelijk in.
Samengevat. Hoe verklaren we dus de hardnekkigheid en zelfs de toenemende feitenresistentie inzake Israël bij multikrols quasi-links? We gaan in concentrische cirkels van binnen naar buiten. (a) De Jodenhaat die deels onverklaarbaar blijft, want een vorm van irrationalisme, een vorm van “geloof” en geestesziekte. (b) Één cirkel ruimer, maar binnen de persoonlijkheid blijvend, mogelijke individuele psycho-pathologieën, zoals een savant-syndroom, autisme of borderline. (c) Nog een cirkel verder komen we in de meer collectieve culturele sfeer: gemakzucht, hedonisme, wat-is-het-toch-fijn-in-mijn-eigen-hoofd, narcisme, better-than-thou, zelfmanifestatie. (d) In de buitenste cirkel: het dagende besef dat het hele gebouw van de quasi-linkse ideologie op instorten staat, dat de leugens rond “Israël” een hoeksteen zijn en het onvermogen toe te geven dat men al veertig jaar fout zit.
Je moet daar misschien nog iets aan toevoegen. Misschien is er nog een 5e ring (e). We spreken in de vier eerste cirkels van de harde kern van gekken die we voor het gemak maar even beschrijven als de “revolutionaire” babyboomers die ergens in 1968 hun geestelijk kamertjes bemeubeld hebben en daarna zelfs geen stoel meer hebben verschoven. Maar die generatie heeft zich inmiddels twee keer gekloond! Die klonen vormen enorme legers van opportunistische meelopers, die een natte vinger in de lucht hebben gestoken en aldus hebben vastgesteld aan welke kant hun boterham besmeerd kan raken. Daarom zitten ze ook echt overal, in elke subsidie-niche. Tot de klonen behoren de veertigers, zoals een Pieter Hilhorst (1966), Gutmensch in dienst van VARA en Volkskrant.
Aan de tafel van De-Wereld-Draait-Door zag ik onlangs een aantal categorieën bij elkaar. Alleen de jongste, de na 1980 geboren generatie zat er niet bij: Jan Mulder als de echte 68-er en zes maanden ouder dan ik (1945), Felix Rottenberg (1957), Matthijs van Nieuwkerk (1960). Jort Kelder (1969) zat erbij als rechts excuus. Die hele uitzending rond de Prinsjesdag-debatten in de Tweede Kamer was gewijd aan het Grote Kwaad In De Wereld: de heer Geert Wilders. Het was hi-lá-risch! En tegelijk verbijsterend. De verbetenheid waarmee elke vermeende faux pas van de Blonde Kamper aan een serieuze analyse werd onderworpen. De ernstige frons in dat voorhoofd van Rottenberg, alsof-ie de massamoorden van de islamitische Janjaweed in Zuid-Soedan besprak. De bezorgde verbijstering in het gegroefde gelaat van de meest doorvoelde anti-racist van de Nederlandstalige wereld, Jan Mulder . . . . . . God, wat waren ze zielig, dat pathetische groepje daar bij DWDD.
En dan zijn we nu pas toe aan de inhoud van die smerige column van Hulspas in “De Pers”
“Israël”, schrijft Hulspas genietend, “is doodsbang. Komende vrijdag zal Mahmoud Abbas de Algemene Vergadering van de VN vragen om Palestina te erkennen als staat. Als een echt land. De Vergadering zal daar ongetwijfeld mee instemmen ( . . .).”
Dat ziet Hulspas goed, van die instemming, maar hij verzwijg-liegt dat die algemene vergadering beheerst wordt door een meerderheidsblok van misdadigerstaten, gevormd door alle 57 islamitische landen, verenigd in de OIC, de Organization of the Islamic Cooperation die brave volgelingen hebben in alle linkse dictaturen zoals Cuba en Venezuela en die de rest van de arme landen via het oliewapen dwingen met hen mee te stemmen. UN Watch heeft netjes bijgehouden in welke mate de algemene vergadering het als zijn hoofdtaak ziet om moties tegen Israël in te dienen en aan te nemen. Daarom spreek ik persoonlijk zo consequent mogelijk van de Verenigde Nazi’s. En die Verenigde Nazi’s zullen maar al te graag nog een nieuw lid van hun misdadigersclub verwelkomen: een door geen enkel vredesverdrag of compromis gebonden “Palestijnse” staat onder leiding van de huidige mafia’s. Dan kunnen de decennia van schijnonderhandelingen een einde nemen en kunnen ze het enige doen wat ze altijd al wilden: de volgende Holocaust uitvoeren, proberen Israël van de kaart te vegen. En de heer Hulspas assisteert graag.
“( . . .) maar daarna moet het Palestijnse verzoek om VN-lid te worden”, zo vervolgt de heer Hulspas, “voorgelegd aan de Veiligheidsraad, en de VS hebben al aangekondigd een veto uit te spreken. Palestina wordt straks dus als staat door de VN erkend, maar wordt geen lid. Alle reden dus voor een feestje én een demonstratie.“
Kijk eens aan, dubbele vreugde voor “de Palestijnen”, ze mogen blij zij en kunnen toch agressief en verongelijkt blijven. Maar de harde waarheid is natuurlijk dat deze Palestijnse Arabieren al vanaf 1922 door hun eigen maffia’s verraden zijn. En dat ze opnieuw het pad van de haat worden opgeleid door de misdadigers die één rechte lijn vormen vanaf Hitler-vriend Amin-el-Husseini, de pedoseksueel-annex-kindermoordenaar Arafat naar de Holocaust-ontkenner en terrorist Abbas. Wie een opsomming wil zien van de in totaal 31mogelijkheden op een eigen staat die de “Palestijnse” bendeleiders bewust hebben laten liggen omdat ze nooit iets anders gewild hebben dan Israël van de kaart vegen en genocide op de Joden plegen gaat even naar het stuk van David Meir Levi in Front Page Magazine of op Jihad Watch.
Mijnheer Hulspas, die ik nog met geen tang zou aanpakken, schrijft verder:
“Israël vreest dus een nieuwe aflevering van de Arabische Lente, alleen dit keer in bezet gebied. Oftewel de derde Intifada. Het zal daarop op de gebruikelijke wijze reageren: met een overdaad aan geweld. Net als Ghadaffi; net als Assad. En het land heeft al bijna geen vrienden meer.”
Merk het gnuiven van heer Hulspas op in de laatste zin. “Bezet gebied”, zegt heer Hulspas. Twee woordjes. Kant-en-klare brokjes hapslik. “Jaja, landje-pik!”, roepen alle aan Palestinisme lijdende hysterische goedmens-meisjes van de wereld. Wat moet dat toch smullen zijn voor types als Hulspas. Want je hoeft die twee woorden maar te laten vallen en alle geïndoctrineerde halve garen ter wereld, en dat moeten er inmiddels een paar miljard zijn, knikken braaf. U wéét toch dat de Palestijnen zo vreselijk lijden dat ze er aanslagen van gaan plegen. En hoe dacht Uwes dat zulksiter gekwaamd is? Door de wreedheid van de Israëlische Joden natuurlijk!
Maar het blijft gewoon een grove, smerige, fascistische leugen. Hier is een fantastisch filmpje dat het kort samenvat, maar ik zal het zelf ook nóg maar weer eens een keer uitleggen.
Het Verdrag van San Remo van 1922 blijft tot op de dag van vandaag geldig. De Joden hebben volgens dat verdrag recht op vestiging tot aan de oevers van de Jordaan. Ja, precies: die “Westbank”, die rivieroever die als enige ter wereld meer dan 40 kilometer breed is, maar die eigenlijk al millennia Samaria-Judea heet. Dat Samaria-Judea is door Jordanië van 1948 tot 1967 illegaal bezet. Illegaal, want na de aanvalsoorlog van 1948. Jordanië heeft in die tijd geen enkele Jood toegelaten in het in Samaria-Judea gelegen Jeruzalem. Wel hebben ze oeroude Joodse grafstenen gebruikt om latrines van te maken en hebben ze in het algemeen zo veel mogelijk vernield aan Joods erfgoed. Elke synagoge van Jeruzalem werd met de grond gelijk gemaakt. Economie en wetenschap lagen naar goed islamitisch gebruik op hun indolente kont en de welvaart en het welzijn waren navenant.
Totdat in 1967 na een verdedigings-oorlog (!) Israël het nóg vollere recht kreeg dan tóch al vanwege San-Remo-1922 om Joden zich te laten vestigen op “de Westbank” (Samaria-Judea!!), zelfs het volste oorlogsrecht van heel de stad Genéve kreeg om die Westbank te bezetten en nóóit weer los te laten. Maar die gekke Joden wilden niettemin best wel van dat Samaria-Judea af. Ze wilden slechts een paar strategisch belangrijke stukjes behouden tegen de bestandslijn van1948 aan, de zogenaamde “Groene Lijn” dus. En die dolle Joden die het volste recht op héél Samaria-Judea hadden, wilden niettemin voor die stukjes strategisch essentiële grond op “de Westbank” ruim compenseren met Israëlisch land elders. Maar de Arabisch-islamitische landen, niet minder dolletjes dan de Joden, maar dan net even anders, formuleerden al dezelfde zomer van 1967 de “drie keer nee van Khartoem” – u weet wel die stad van waaruit de massamoordende Janjaweed in later jaren aangestuurd zouden worden - namelijk nee tegen onderhandelingen, erkenning of vrede.
En dús, dúhúhúhús . . . . had Israël vanaf 1967 geen andere keus dan het beheer overnemen van Gaza en Samaria-Judea (“de Westbank”). En wat gebeurde er toen “op de Westbank”? Er kwam een weergaloze opleving van de economie, een explosie van welvaart, een enorme toevloed van Arabieren, net als vóór 1948 naar Palestina en om dezelfde reden: de door de Joden geschapen welvaart. Vooral in Jeruzalem bouwden de Arabieren zich helemaal gek om de toevloed op te vangen. Dus u begrijpt dat het heel terecht is dat de “Palestijnse autoriteit” deze zomer van 2011 een bouwstop op Joodse woningen eiste om de “onderhandelingen” voort te zetten.
Dus dan hebben we het over dat Jeruzalem waarmee de Joden al een paar duizend jaar een mentaal lijntje hebben, dat Jeruzalem dat volgens San-Remo-1922 gewoon tot het vestigingings-gebied van de Joden hoort, dat Jeruzalem dat ligt in een gebied dat Israël volgens alle oorlogsrecht mag bezetten en dat Jeruzalem waaraan Jacques Gauthier meer dan 20 jaar onderzoek heeft besteed. Een onderzoek naar de vraag “Van wie is Jerusalem”, maar dan in de puur juridische en volken-rechtelijke zin. Hij kwam tot de conclusie: Jeruzalem is van de Joden, Jeruzalem is van Israël. En ik zou daaraan willen toevoegen: en dus van de Hele Mensheid met een Geweten. Gauthier vervatte zijn betoog en conclusies in een promotie-these van zo’n 1000 pagina’s, die hij succesvol verdedigde aan het “Graduate Institute of International Studies of the University of Geneva”. Hier is een televisie-interview met hem onder de titel “Who owns Jerusalem?
Terug naar de laatst geciteerde alinea van de heer Hulspas. Waar we die gelijkstelling vinden van de Kadaffi-achtigen enerzijds en Israël anderzijds. Misschien is dit wel de meest bewuste, pure haat-pervertering uit het hele stuk. In de “Arabische Lente” gaat het om twee molenstenen van dezelfde wrede en genadeloze medaille: de dictatuur van de cynische islam versus de opstand van de fanatieke islam. Tussen die twee stenen zijn de paar goedwillenden en werkelijk progressieven nú al vermalen. Er is geen Arabische Lente, daarginds bestaat bij al die hitte maar één geestelijk jaargetijde: ijskoude winter. Khadaffi en Assad zijn genadeloze en gewetenloze massamoordenaars. En ook de “Palestijnse” maffia’s – Hamas, de PLO, Fatah, Hezbollah - doen er alles aan om zoveel mogelijk burgerslachtoffers te genereren onder hun eigen bevolking en daartoe schieten ze hun raketten, granaatwerpers, afweergeschut en Kalazjnikovs consequent af vanuit hun eigen dichtbevolkte centra. Anderzijds en omgekeerd doet het IDF, de Israeli Defense Force, product van de Joods-Christelijk-Verlichte gewetenscultuur, er alles aan om burgerslachtoffers te voorkomen. Ga hier of ook hier maar een luisteren naar kolonel Richard Kemp:
“Gedurende operatie Cast Lead, hebben de Israëlische strijdkrachten meer gedaan om burgers in een oorlogsgebied te beschermen dan enige ander leger in de geschiedenis van oorlogvoering. Israël heeft dit gedaan in het aangezicht van een vijand die opzettelijk zijn militaire capaciteit opstelde achter het menselijke schild van de burgerbevolking. Hamas, net als Hezbollah, zijn experts in het aansturen van de media-agenda. Beiden zullen altijd mensen klaar hebben om interviews te geven waarin ze de Israëlische strijdkrachten voor oorlogsmisdaden veroordelen. Ze zijn bedreven in het organiseren en vervalsen van incidenten.”
Tot zover de mededelingen rond Kadaffi = Assad = Netanyahu.
De heer Hulspas schrijft:
“Een Palestijnse staat is in de ogen van veel Israëli's een grap, een pure provocatie. Het Palestijnse volk bestaat helemaal niet, roepen ze. Het zijn gewoon Arabieren; ze kunnen overal wonen. Aldus een joodse kolonist, in de Volkskrant van 16 september: 'Dat gedoe nu bij de VN, dat is de schuld van Europa. Jullie blijven de Arabieren hoop bieden op een eigen staat. Die Arabieren zijn import, die komen niet van hier.' Ziedaar in volle glorie de historische mythe geschapen door het zionisme. De mythe waar we even doorheen moeten prikken, om ons dan af te vragen: welke staat is nu écht de Joodse staat?”
Mijnheer Hulspas liegt hier natuurlijk per verzwijging, want een staat is de “Palestijnen” al 31 keer aangeboden, met vergaande concessies van Israël. Maar omdat ze geen enkel compromis willen, geen enkele toezegging willen doen, Israël niet willen erkennen, Israël willen vernietigen, omdat die “Palestijnse staat” gewoon een terreurplatform zal worden, net zoals Gaza dat is geworden, dáárom is Israël tegen een eenzijdige uitroeping en erkenning van zo’n Palestijnse staat. En het is bijzonder goedkoop om net te doen of 1 uitspraak van 1 “kolonist” representatief is voor de hele Israëlische staat of maatschappij. Dat “kolonist” is overigens een misleidende term voor een Jood die minimaal net zoveel recht heeft in Samaria-Judea te wonen als elke willekeurige Arabier. En bovendien heeft hij gelijk: de meeste in Gaza en in Samaria-Judea wonende Arabieren zijn “niet van hier”, want ze zijn waarschijnlijk voor zo’n 90% daar pas na 1880 komen wonen, toen de Joden het land vruchtbaar en welvarend begonnen te maken, of zelfs na 1967 toen de Joden Samaria-Judea , eh . . . . vruchtbaar en welvarend begonnen te maken. Zullen we eens naar George Gilder luisteren?
“In het midden van de 19e eeuw, vóór de komst van de eerste groepen van Joodse kolonisten op de vlucht voor pogroms in Rusland, leefden er tussen de 200.000 en 300.000 Arabieren in wat later het mandaatgebied Palestina zou worden en dat nu bestaat uit Israël, de Westelijke Jordaanoever en Gaza. De bevolkingsdichtheid en levensverwachting in die gebieden leek op dat van het uitgedroogde en ontvolkte Saharaanse deel van het Tsjaad van vandaag. Hoewel Worldwatch misschien liever zou zien dat het Midden-Oosten terug zou keren naar deze meer aarde-vriendelijke, biologische en duurzame demografische gegevens, is het feit dat er nu ongeveer 5,5 miljoen Arabieren met een levensverwachting van meer dan 70 jaar wonen in het voormalige Britse Mandaat vooral toe te schrijven aan het werk van de joodse kolonisten, of dat nu een ramp of een zegen is.”
De antisemitische astronoom:
“De Palestijnen vormen geen volk, aldus deel één van de mythe. Palestina was weliswaar niet leeg (dat hebben zionisten overigens ook geruime tijd beweerd), maar de mensen die er woonden vormen geen volk. Het was allemaal import. Alles bij elkaar is dat een fraai voorbeeld van wat in de psychoanalyse projectie heet: je slechte eigenschappen aan een ander toewijzen. Uiteraard zijn juist de joden de import, en uiteraard vormden juist die joden géén volk, maar een samenraapsel uit alle hoeken van de wereld, van mensen die toevallig dezelfde religie hadden. Toen in 1948 de staat Israël werd uitgeroepen, woonden daar zo'n 630.000 import-joden, en 900.000 Palestijnen. Van die laatste groep zijn er direct daarna 730.000 op de vlucht geslagen, dan wel het land uitgejaagd. De import verjoeg het grootste deel van het volk.”
Ja, dat rare samenraapsel van Joden met “toevallig dezelfde religie” en met al die DNA-variaties: daarop komt de heer Hulspas nog terug. En ik ook.
Opnieuw hier het passieve liegen door verzwijgen: de 800.000 Joden die in de jaren direct na 1948 uit de verschillende Arabische landen naar Israël kwamen en die Israël netjes in zijn maatschappij ingekaderd heeft - géén vluchtelingenkampen in Israël! – zijn natuurlijk door Arabieren weggejaagd. En zoals “Filantroop” ooit onder een stuk van mij opmerkte: “De gevluchte Joden hebben aan grondgebied dat ze in eigendom hadden viermaal de oppervlakte van de staat Israël zonder enige vorm van schadeloosstelling moeten prijsgeven.”
En dan is er het actieve liegen van mijnheer Hulspas. Want weet je wat? De Arabieren die in het kader van de Israëlische onafhankelijkheidsoorlog in 1947-48 op de vlucht sloegen, en wier kinderen en kindskinderen nog steeds als zogenaamde “vluchtelingen” gelden, zijn óók door Arabieren weggejaagd. “De import verjoeg het grootste deel van het volk.” Een massieve leugen. Zal ik nóg maar eens vertellen hoe het is gegaan met dat “verjagen” van de Palestijnse Arabieren? Het helpt niet, ik weet, het. Ik heb het al tig keer opgeschreven. Bijvoorbeeld in een stuk over die vervloekte gekkin Anja Meulenbelt onder de titel “Jaffa-prijs voor historica Anja Meulenbelt”. Ik citeer mezelf maar weer eens. Jezus, ik word onderhand moe van alleen al het citeren van mezelf. En het helpt niet, het helpt niet, het helpt niet . . . . ., maar toch:
“De schildering door Karsh van de eerste maanden van 1948, tot aan het uitroepen van de staat Israël op 16 mei 1948, is eigenlijk een vrij eentonig verhaal. De Joden van Tel Aviv blijven bereid tot vrede en compromis, maar blijven óók tot de oorlog gedwongen worden door de fanatici in Jaffa. Deze fanatici bewerken bepaald geen eenheid en discipline onder de Arabieren van Jaffa. Het is een mengelmoes van intimidatie, rivaliteit tussen milities, factiestrijd, chantage, vlucht van de rijkere klassen, onverschilligheid voor elkaars lot, incompetentie, gebrek aan coördinatie, wederzijdse beschuldiging, desertie en indolentie. Onderschatting van de Joodse tegenstander en gruwelpropaganda over de Joodse wreedheid wisselden elkaar af. Eigenlijk ongeveer zoals het altijd gaat in de Arabische wereld als de overwinning niet gemakkelijk behaald kan worden op een veel zwakkere tegenstander.
Het enige wat de fanatici onder de Arabieren nog presteerden was, op de wijze van Hamas, constant willekeurig mortiergranaten afschieten op Tel Aviv. Vanaf 22 april tot 27 april 1948 duurden deze beschietingen, tot een offensief van de Irgun onder leiding van Menachem Begin er een eind aan maakte. Dit is dus de “terreur” van de Irgun, waarvan Meulenbelt op grond van haar ene krantenartikel rept. Het is natuurlijk volstrekt omgekeerd en de parallellie met hedendaagse Hamas-terreur is inderdaad opvallend.
Op 28 april schoten de Britten de Arabieren van Jaffa te hulp met een massieve militaire interventie. Maar het mocht niet meer baten. De vlucht van de Arabieren werd steeds massaler, de Britten begonnen de vlucht te faciliteren met bussen, auto’s en schepen. De straten van Jaffa werden het toneel van elkaar bevechtende en plunderende Arabische bendes. Op 5 mei 1948 was 90% van de Arabische bevolking uit Jaffa gevlucht en verbleven er nog ongeveer 5000 Arabieren in de stad.
De vlucht was het resultaat van de door de moefti en zijn kliek opgewekte haat en bewust begonnen oorlog. De Joden werden tot de oorlog rond Jaffa en Tel Aviv gedwongen. En natuurlijk waren de fanatici ook grote “handelaren in angst” om eens een term van Geert Mak te lenen. Niet alleen waren de “elites” de eersten om voor “het Joodse gevaar” te vluchten, maar de propaganda stelde de Joden als weliswaar minderwaardig, maar ook genadeloos voor. Onderdeel van die propaganda was toen reeds de mythe rond de zogenaamde Joodse wreedheden in Deir Yassin van begin april 1948.
Vijf dagen na het uitroepen van de staat Israël, op 13 mei 1948, ondertekenden Jaffa’s Arabische leiders de capitulatie van de stad. De Hagana gaf voor de gelegenheid een speciaal communiqué uit, dat aldus luidde:
“Dit is geen tijd voor vreugde. De stad Jaffa is bijna leeg. Wij beloofden de [overblijvende] inwoners een vredig en waardig leven en het is een plicht van ieder van ons om deze belofte te houden: dit is een kwestie van eer en de harde morele code van ons leger.”
De gebeurtenissen in Jaffa-Tel Aviv waren, zo blijkt uit de rest van het boek van Karsh, kenmerkend voor heel Palestina.
“Palestine Betrayed” geeft in 341 pagina’s op basis van een overdonderend bronnenbestand en een strakke bewijsvoering een heel ander beeld over het ontstaan van Israël dan de lasterende mythologie van “expansionisme” en van rovende Joden die de arme “Palestijnen” van hun land verjoegen en tot vluchtelingen maakten. De “elite” van de Palestijnse Arabieren is zélf in de jaren 1920 begonnen met een systematische haatcampagne tegen de Joden en dat was in de meeste gevallen tegen de wensen en het welzijn van hun eigen bevolking in. Die haat-hets elite, die heel erg vreselijk ónmulticultureel was, heeft ervoor gezorgd dat de niet aflatende pogingen van de Joden met de gewone Palestijnse Arabieren in vrede samen te leven mislukten en bleven mislukken tot op de dag van vandaag. Toen de Arabische ”elite” die oorlog van 1948 verloor, heeft die “elite”, bewust, tot in onze dagen in de 21ste eeuw, het “vluchtelingenprobleem” in stand gehouden om een haat-object te hebben voor hun eigen bevolkingen die leden en lijden onder de terroristische en incompetente dictaturen van diezelfde “elite”.
Het hetzen van de haat-elite rond de moefti begon dus al in de jaren 1920, met pogroms. Karsh toont aan, onder andere via citaten van Ze’ev Jabotinsky (oprichter en leider van de Joodse “militaire ondergrondse” Irgoen Zvai Leoemi: Etsel), van Chaim Weizman en van David Ben Goerion, dat desondanks de gehele periode van het mandaat de Joden pogingen hebben gedaan de Palestijnse Arabieren tot blijven te bewegen en dezelfde rechten te genieten als de Joden in de nieuwe staat. Dat de gewone Palestijnse Arabieren dat zouden willen, was geen rare gedachte,want vanaf het moment dat de Joden hun invloed lieten gelden in Palestina namen welvaart, levensverwachting en bevolking toe. Hier is een stukje uit een toespraak van Ben Goerion van Augustus 1937:
“Geen Joodse staat, klein of groot, in een deel van het land of in het hele land, zal [waarlijk] gevestigd zijn zolang als het land van de profeten niet getuige is van de verwerkelijking van de grote en eeuwige morele idealen die generaties lang gekoesterd zijn in onze harten: één wet voor alle inwoners, rechtvaardig bestuur, liefde voor je naaste, waarachtige gelijkheid. De Joodse staat zal een rolmodel voor de wereld zijn in zijn behandeling van minderheden en leden van andere naties. Wet en rechtvaardigheid zullen zegevieren in onze staat, en een stevige hand zal alle kwaad uitroeien binnen onze rijen. Dit uitroeien van het kwaad zal geen onderscheid maken tussen Joden en niet-Joden. Net zoals een Arabische politieman die Arabische geweldplegers helpt streng gestraft zal worden, zo zal een Joodse politieman die een Arabier niet beschermt tegen Joodse vandalen streng gestraft worden.”
Het beeld dat uit het boek van Karsh oprijst is dus klassiek: een minderheid weet via terreur een sfeer van angst en geweld te scheppen die vicieuze cirkels op gang brengt en vervolgens de loop der gebeurtenissen beslissend beïnvloedt. Dat zou in gedachten gehouden moeten worden elk keer als multiculturele Gutmenschen in onze dagen wijs en bedaard zeggen ‘Ach, het gaat maar om een kleine minderheid.’
Tot zover wat ik al eens eerder zei. En zulks in antwoord op dat ene, gore, tyfus-zinnetje van de antisemitische klootzak Hulspas: “De import verjoeg het grootste deel van het volk.”
We zijn nog steeds met de laatst geciteerde alinea van mijnheer Hulspas bezig. Want ook over dat “Palestijnse volk” liegt de astronomische antisemiet dat-ie barst: de leugens rond dat “Palestijnse volk” zijn géén “mythe”. Geen mythe, niet deel één en geen mythe deel twee. En óók geen “projectie”. Want inderdaad: de Palestijnse Arabieren gingen pas een kunstmatig “volk” vormen ná 1964, toen de Sovjet-Unie in de gaten kreeg dat de minachtende onderdrukking van die enorm aanzwellende massa Palestijnse Arabieren in de vluchtelingenkampen steeds explosiever werd en mogelijkheden bood om die explosies in het gezicht van het Westen te laten plaats vinden. Onderdrukt en geminacht door wie? Door de hele Arabische wereld, maar met name door Jordanië, Syrië en Egypte.
Hierboven, in het rijtje Israël-bashers dat voor eeuwig in het jaar 1968 is blijven hangen, vergat ik nog Maarten van Rossem. “Israël is gewoon een expansionistische staat” hoorde ik de koekebakker eens zeggen bij de immer vreugdevolle Mathijs van Nieuwkerk. Dus ik schreef een uitgebreide uitleg aan de academische geschiedkundige Van Rossem hoe het nou écht zat met de geschiedenis van Israël. Ik citeerde toen David Meir Levi (“History Upside Down”) over de behandeling van de “Palestijnen” door de Arabische broedervolken:
“De Jordaanse bezetting van de Westbank en de Egyptische controle van de Gazastrook waren gekenmerkt door totalitaire repressie. In de woorden van Arafat zelf, voerden de Egyptenaren de Palestijnen in 1948 in vluchtelingenkampen, sloten ze op achter prikkeldraad, zonden spionnen naar binnen om de Palestijnse leiders te vermoorden en executeerden degenen die probeerden te vluchten. Er was geen enkel Palestijns protest tegen deze onderdrukking in naam van enige zelfbeschikking die hen zou zijn geweigerd.”
Nee, en ook de quasi-linkse Gutmenschen in het Westen protesteerden indertijd niet. Waarom niet? Omdat het racisten, zijn die niet geloven dat bruine nepmensjes tot zelfstandig kwaad in staat zijn. En als de policor-klutskoppen dat wel geloven dan denken ze dat het begane kwaad geheel en al uit “armoede” te verklaren valt. Marxisme en zo. Je weet wel.
Ik kan om het gelul van de heer Hulspas te weerleggen gewoon verder uit mijn uitleg aan koekebakker Van Rossem citeren. Daar gaan we:
“Arafats PLO werd in 1964 opgericht. Waarom? Met het doel ‘de Joden de zee in te drijven’ zoals openlijk werd gezegd. Toen waren er dus nog géén ‘bezette gebieden’, niet in Gaza en niet op ‘de Westbank’ (Samaria-Judea). Het ging er ook niet om ‘de Westbank’ of Gaza te bevrijden van Jordanië of Egypte. Het ging ‘gewoon’ om de vernietiging van Israël. En daar gaat het anno 2010 nog steeds om. Dat is de enige verklaring voor het al decennia maar niet slagende ‘vredesproces’. Het officiële statuut van 1964 van de PLO zegt dat de organisatie geen soevereiniteit heeft of zoekt over Gaza of ‘de Westbank’ (Samaria-Judea). Maar in 1967, toen Israël, na opnieuw aangevallen te zijn, Samaria & Judea (de ‘Westbank’) bezette, werd het statuut van de PLO ineens veranderd en werd er plotsklaps soevereiniteit geclaimd van een ‘Palestijns volk’ over Gaza en ‘de Westbank’ (Samaria-Judea). Die twee regio’s moesten dus plotseling ook ‘bevrijd’ worden toen niet meer Egypte en Jordanië, maar Israël er de baas was.
( . . .) in 1967 was er dus ineens dat ‘Palestijnse volk’ en die ‘nationale bevrijdingsstrijd’ tegen het ‘Zionistisch imperialisme’. En de bijkomende ‘bevrijdingsideologie’ was al een paar jaar in de maak. Arafat had al in 1964 zijn vertrouweling Abu Jihad naar Noord Vietnam gestuurd om te leren hoe Ho Chi Minh zijn ‘bevrijdingsstrijd’ voerde. Fatah vertaalde toen al de revolutionaire handboeken van generaal Giap, van Mao en Che Guevarra, van wie we inmiddels toch wel allemaal kunnen weten dat het massamoordenaars waren, inclusief de Jezus van de guerrilla. Arafat was vooral benieuwd naar het geheim van het succes waarmee Ho Chi Minh de aanval van Noord-Vietnam op Zuid-Vietnam in de ogen van Westers ‘links’ had omgetoverd in een ‘nationale bevrijdingsstrijd’. Giap schreef aan Arafat: ‘Stop met praten over de vernietiging van Israël en verander in plaats daarvan je terreur-oorlog in een worsteling om mensenrechten. Dan zal het Amerikaanse volk uit je hand eten.’ Vanaf de jaren 1970 bleek steeds meer hoezeer Giap gelijk had. ( . . .).
Arafat, die door de Sovjets werd gezien als een bruikbare pion in de Koude oorlog tegen het Westen, werd door de Russische KGB in de leer gedaan bij ‘het genie van de Karpaten’, Nicolai Ceauçescu. Vanaf midden jaren 1960 waren Arafat en zijn entourage meermalen te gast bij deze moordenaar en megalomane krankzinnige. Het opvoedende werk werd in de praktijk gedaan door Ion Mihai Pacepa, hoofd van de militaire inlichtingendienst in Roemenië. In een ook in het Nederlands vertaald boek vertelt Pacepa wat voor een moeilijke leerling Arafat was. Ik vertaal en citeer nu Meir-Levi ( ‘History upside Down’, p. 30):
‘Maar terwijl Arafat tenslotte de lessen die hij had geleerd van zijn Roemeense en Noord-Vietnamese gastheren en coaches oppikte en toepaste, waren de Sovjets, zoals Pacepa het beschrijft in ‘Red Horizons’, nog steeds niet zeker van zijn betrouwbaarheid. Dus maakten ze, met Pacepa’s hulp een zeer speciale ‘verzekerings-polis’. Gebruik makend van de goede diensten van de Roemeense ambassadeur in Egypte, filmden de Sovjets Arafat’s bijna elke avond plaats vindende homoseksuele interactie met zijn lijfwachten en met de ongelukkige weesjongetjes, jonger dan tien, die Ceauçescu aan Arafat leverde als onderdeel van de ‘Roemeense gastvrijheid’. Met videotapes van Arafats gulzige pedofilie in hun kluizen, en op de hoogte van de traditionele houding jegens homoseksualiteit in de islam, was de KGB van gevoelen dat Arafat een betrouwbare aanwinst was voor het Kremlin.’ “
Tot zover mijn citeren uit mijn uitleg aan Van Rossem, die nu opnieuw kan dienen om het liegende gezeik van Hulseplasserd af te knijpen. En ook tot zover mijn schets van het betrouwbare moeras waaruit de stinkende leugenpropaganda van de “Palestijnse” mafia de volgende 40 jaar zou gaan opborrelen.
Het fascistische geouwehoer over genetica in die smerige column van Hulspas in “De Pers”
De antisemitische mijnheer Hulspas schrijft:
“Vormen de Israëli's geen volk? Staatsrechtelijk gezien uiteraard wel. Maar etnisch gezien is het een samenraapsel – en dan heb ik het niet alleen over een Arabische, dan wel Joodse achtergrond. Die Joodse achtergrond is namelijk een mythe. Het idee dat al die joden (gelovigen) die in de loop van de twintigste eeuw naar Palestina kwamen, allemaal Joden (lid van 'het Joodse volk') zouden zijn, is een ander deel van de zionistische mythe. De joden van nu hebben helemaal geen gemeenschappelijke etnische achtergrond.”
Maar wat verschrikkelijk nou toch: “geen gemeenschappelijke etnische achtergrond”. Een mokerslag. Misschien is het ras der “neuzen” dus wel verontreinigd met zwarte negers of gele spleetogen. Zie je wel dat het een vervuild ras is, die Joden! “Rassisch verseucht!” Had Hitler toch gelijk. Och-gottegottegot! De astronoom richt de blik op het firmament. En wat ziet-ie door zijn telescoop? Het kleinste, meest belaagde stukje grond op de aarde: Israël. En waarin steekt-ie zijn energie? In geneuzel over genetica en in het helpen van de bloeddorstige meutes die de Joden aldaar terroriseren.
Ja, het is een hele discussie, over dat Joden-DNA. Mijnheer Hulspas heeft zich blijkbaar verdiept in het wetenschappelijk onderbouwen van de volgende Holocaust. Maar er zijn gelukkig ook stemmen die de vuiligheid aan de kaak stellen, zoals Simon Schama en Ratna Pelle, welke laatste spreekt over het toch wel enigszins dubieuze gelul van Eildert Mulder in Trouw.En als u, 65 jaar na Auschwitz, nog niet genoeg hebt van Joden-genetica dan is hier en hier nog meer. (3)
Wat de heer Hulspas in elk geval belangrijk vindt is niet dat de Joden de dragers zijn van een spirituele traditie van duizenden jaren, dat ze de oergrond vormen van de Joods-Christelijk-Verlichte traditie, van the Best of the West. Wat de heer Hulspas wél belangrijk vindt is of de Joden nou rassisch verseucht zijn of niet. En de vaststelling dat ze raciaal “onzuiver” zijn, wat de heer Hulspas heel kwalijk schijnt te vinden, koppelt hij aan de bewering dat de diaspora van de Joden nooit heeft plaats gevonden. Hij schrijft:
“De mythe van het teruggekeerde 'Joodse volk' is gebaseerd op de mythe dat de Joden (inwoners van Palestina, met hun eigen geloof) in de eerste eeuw na Christus door de Romeinen uit hun land zouden zijn verjaagd, en dat ze zich vervolgens over de wereld zouden hebben verspreid. En al die tijd zouden ze, dankzij hun unieke geloof, hun etnische zuiverheid hebben bewaard. En uiteindelijk zouden ze weer als 'het Joodse volk' teruggekeerd zijn naar Palestina. Maar helaas, er is geen enkel bewijs dat de Romeinen de Joden uit Palestina zouden hebben verjaagd. Die monotheïstische dwarsliggers mochten op een gegeven moment niet meer in Jeruzalem komen, that's all. Nergens, niemand, geen enkele geschiedschrijver of Schriftgeleerde heeft het over de verbanning en verstrooiing van de Joden uit hun land. Zoiets deden de Romeinen trouwens nooit (en ze hebben in hun tijd toch heel wat lastposten met geweld onderdrukt).”
Ik vraag de aandacht, beste lezer, voor het nare, spottende toontje, dat zegt: “dwars liggend bedriegers-volkje, die Joden, altijd geweest”. En verder hebben we hier een raszuiver voorbeeld van het zelf knutselen van een strooien man, beweren dat die vogelverschrikker door de tegenstander is gefröbeld, om tenslotte met veel vertoon van macht die pop te vernielen.
Om dat te bewijzen heb ik niet meer dan handboeken-kennis van de Joodse Diaspora nodig. Ik heb het nog eens opgezocht in “Western Civilization: the Continuing Experiment”, op pagina 52 en 132. Daar staat niks over “etnische zuiverheid”, niks van “over de hele wereld verspreid”. Uit dat handboek, misschien nog steeds in gebruik op de UvA, blijkt alleen dat de Joodse diaspora fases kende, dat de aanvang daarvan ligt rond 600 vóór Christus en dat, inderdaad, de nieuwe Joodse gemeenschappen, in al die fases daarna, vooral in het Midden Oosten ontstonden. Het gaat helemaal niet over “in de eerste eeuw na Christus door de Romeinen uit hun land verjaagd”. Niemand beweert dat de Joodse Diaspora uitsluitend toen en daar zijn oorsprong had. En vooral de suggestie die de heer Hulspas wekt, als zouden de Romeinen de Joden achterna hebben moeten jagen tot in Noorwegen en Polen om van een echte diaspora te mogen spreken, is nare onzin. Wat er wél in het genoemde handboek staat: er bleven altijd Joden in Palestina wonen, het Joodse geloof, verre van dat het iets met “etniciteit” te maken zou hebben, werd, sterker nog, zelfs steeds minder aan een landstreek gebonden, het werd een spirituele gemeenschap. Dus: de diaspora van een geestelijke gemeenschap, langzaam en in fases plaatsgrijpend over ruim 2000 jaren, nergens een ontkenning van vooral-in-het-Midden-Oosten. Niks etnisch, niks alleen maar in de eerste eeuw na Christus.
Ik citeer opnieuw het schrijven van de heer Marcel Hulspas:
“Wat historici wél zien, is dat er in de eeuwen rond het jaar nul op veel plaatsen in het Romeinse Rijk joodse gemeenschappen ontstaan. Behoorlijk grote gemeenschappen; het jodendom zat toen, net als enkele andere exotische religies, 'in de lift'. Dat waren dus géén gemeenschappen van gevluchte Joden (al zal een kleine minderheid van de leden oorspronkelijk afkomstig zijn geweest uit Palestina, denk aan handelaren). Die gemeenschappen bestonden grotendeels uit leden van de lokale bevolking die zich aangetrokken voelden tot het joodse geloof. Geen etnische Joden dus, maar (bekeerde) joden. En deze niet-etnisch-Joodse gemeenschappen, van Spanje tot in Jemen, tot in Rusland, vormden de basis voor de latere verspreiding van het jodendom. Het zijn hún nazaten die in de afgelopen eeuw 'teruggekeerd' zijn naar Palestina, in de fraaie romantische (doch onjuiste) veronderstelling dat ze gezamenlijk één oeroud volk zouden vormen (en in de hoop om daar een menswaardig bestaan op te bouwen, uiteraard).”
Hier wordt dus op omineuze toon die handboek-kennis van de Joodse diaspora ontvouwd. En die omineuze toon, van wat-zijn-die-Joden-toch-een-bedriegers slaat heer Hulspas aan vanwege . . . . . wat niemand ooit beweerd heeft, namelijk dat alleen een genetisch homogeen volk in de diaspora kan, en dat je dan door Romeinen helemaal tot op de plekken van bestemming gejaagd moet zijn, en dat die plekken in West- en Oost-Europa moeten liggen en niet in het Midden Oosten, en dat het verjagen door die Romeinen rond het jaar nul gebeurd moet zijn. Wat ik hierboven al zei: vanaf 600 voor Christus begint die Diaspora in het Midden Oosten en dan bekeren mensen zich tot het Jodendom en misschien waren er wel afvalligen ook. Best mogelijk want voor zover ik weet heeft op het verlaten van het geloof bij de Joden nooit de doodstraf gestaan, zoals in de islam. (4)
Kortom: alleen DNA-zuivere Joden, die in de eerste eeuw na Christus door de Romeinen uit Palestina eigenhandig helemaal naar de Oekraïne zijn verjaagd zouden mogen terugkeren naar Palestina. Nou, dat soort Joden zijn er niet en dús vindt Hulspas dat de Joden moeten oprotten uit Palestina.
Merk op dat Hulspas de bloedige verovering van Palestina in de 7e eeuw ná Christus en de daarop volgende 1400 jaar onderdrukking geen vermelding waard vindt. Neen, want dan zou een mens op het idee kunnen komen dat de terugkeer van de Joden naar Palestina vanaf 1880 een daad van dékolonisatie was en dat de enigen die recht hebben op de titel “bloedige kolonisatoren” de Arabieren zijn.
En zoals altijd weer met islamofiele Jodenhaters wordt de pervertering de volle 180 graden voltooid. Ik citeer opnieuw de astronoom-geneticus:
“En de echte etnische Joden? De enige redelijke conclusie is dat ze nooit uit Palestina zijn verdreven, en dat de etnische Joden daar nog woonden toen de islamitische krijgsheren het land na 630 veroverden. Daarna gingen die Joden, net als de grote aantallen christenen in de regio, geleidelijk aan over naar de islam. Dat was slim. Dan hoefde je geen extra belasting te betalen, en je kon carrière maken. Anno 1900 woonden hun nazaten daar nog steeds. En hún nazaten kloppen nu bij de VN aan om hun land (die schamele stukjes die de Israëli's hen gunnen) erkend te krijgen. De joodse staat, dat is Israël. Maar wie op zoek gaat naar de etnische Joodse staat, naar de echte, biologische nazaten van dat Joodse volk, komt hoogstwaarschijnlijk eerder uit in de buurt van Mahmoud Abbas.”
Geheel in de lijn van de mode van de laatste decennia, waarin daders consequent tot slachtoffers worden gemaakt en omgekeerd, dus waarin Jodenjagende Marokkanen in de Linkse Kathedraal als de nieuwe Joden worden ingezegend, zo wordt hier door de heer Hulspas de Jodenhater, terroristenvereerder en Holocaustontkenner Abbas tot “Jood” gepromoveerd. En dat het gebeurt met “genetische argumenten” is alles zeggend.
“Islamitische krijgsheren” veroverden na 630. Hoe romantisch. Maar de verovering van Zuid-Syrië, en in dat kader Palestina, was natuurlijk hetzelfde moorddadige verhaal dat de “krijgsheren” in één eeuw tijds van Zuid-Frankrijk tot aan Afghanistan bracht. Met name de oceanen van bloed die in India vloeiden zijn goed gedocumenteerd. (5)
De gore pervertering van Abbas in een “Jood” staat in deze alinea niet op zich. Er vallen nog wat smeerlapperijen aan te wijzen: “schamele stukjes die de Israëli's hen gunnen”. Oh gad-ver-de-gad-verdamme!! Oh, tomeloze viezerik Hulspas! Tien procent is het! De Joden hebben in 1947 genoegen genomen met 10% van het vestigingsgebied dat hen was toegewezen, nadat de “Palestijnse” haat-hets-elite rond de Moefti ervoor had gezorgd dat – ik citeer mezelf maar weer eens – “de niet aflatende pogingen van de Joden in vrede samen te leven met de gewone Palestijnse Arabieren mislukten en dat er op 29 november 1947 door de VN via resolutie 181 moest worden besloten tot de oprichting van twéé staten, een Joodse en een Arabisch-Palestijnse. De Joden hebben die twee-staten-oplossing, die resolutie van de VN, aanvaard. Let wel! Dit was 10% van de oppervlakte welke in 1922 door de Volkerenbond aanvankelijk aan de Joden was toegewezen als vestigingsgebied, om daar, min of meer geïntegreerd, te leven samen met de Arabische Palestijnen. In dit plan van 29 november 1947 kreeg Israël niet de belangrijkste stad, Jeruzalem, waar de Joden minstens 3000 jaar verleden hebben liggen. Ze kregen dus ook niet de Tempelberg, de heiligste plek uit de Joodse mythologie. Tien procent van de grond en géén Jerusalem of Tempelberg werd door de Joden dus geaccepteerd, maar de Arabische haat-hets-elite weigerde.”
Nóg een viezigheidje in diezelfde alinea. Het was “slim” van de Joden, zegt de heer Hulspas, om zich “geleidelijk” tot de islam te bekeren, want dat was belasting-technisch en qua loopbaan-planning voordelig. Deze mega-ploert, Marcel Hulspas, verzwijgt hier de terreur en de uitbuiting waaraan de Joden nagenoeg onophoudelijk hebben blootgestaan, in Palestina en het hele Midden Oosten. Ik gaf ooit aan de toentertijd minister van BZ Maxime Verhagen een lectuur-advies, dat aldus luidde:
“Van Andrew Bostom, “Legacy of Islamic Antisemitism”, (Prometheus, 2008) vooral de pagina’s 76-105 en 150-164. Aldaar krijgt de minister zwaar gedocumenteerd te lezen hoe vanaf het jaar Onzes Here 634, waarin de Arabieren Palestina bloedig onder het kromzwaard brachten, de terreur tegen de Joden van de kant van de islamitische Arabieren niet aflatend is geweest. Dat is dus gedurende zo’n 1400 jaar. Die islamitische Jodenhaat wordt door Bostom gedocumenteerd via de primaire “heilige geschriften” van de islam zelf, van Koran tot hadith tot sira en verder de hele canonieke interpretatieleer van de ”grote denkers” van het Mohammedanisme zelf, van de wellicht slechts mythische Profeet zelf (plm. 570- 632) tot al-Maududi (1903-1979) Die islamitische Jodenhaat wordt door Bostom óók gedocumenteerd middels een vracht literatuur die op primaire bronnen steunt. Welke vorm had de terreur? Die terreur had deze vorm: islamitische haat jegens Joden, massamoord op Joden, “gewone” moord op Joden, marteling van Joden en intense vernedering van Joden. Zelfs van deze lezer, gehard in het kennis nemen van de Jodenhaat in de islamitische wereld, maakte zich bij het lezen van Bostom telkens weer een zekere misselijkheid meester. Hier kreeg de uitdrukking “ad nauseam” een letterlijke betekenis. Wie een “academische“ discussie zou willen aangaan over de vraag of het Mohammedanisme wel een “Hitlerisme avant la lettre” genoemd zou mogen worden, zou na lezing van Bostoms boek die neiging wellicht kwijt kunnen raken.“
Zal ik eens wat citeren uit Bostom? Zodat men een indruk krijgt hoe dat zat met de Joden in Palestina, belastingtechnisch en carrièrematig?
[juni/juli 1834] “De Arabieren slachtten de Joden af die Safed [in het noorden van het huidige Israël] niet konden ontvluchten. Velen, die zich verborgen hadden in grotten en op begraafplaatsen werden opgespoord door de vandalen en gedood in hun schuilplaatsen . . . Zij toonden geen medelijden tegenover de ouderen of de jongeren, kinderen of zwangere vrouwen. Zij verbrandden Torah-rollen en verscheurden heilige boeken, verscheurden gebedssjaals en phylacteries . . . De relschoppers martelden vrouwen en kinderen in de synagoges en ‘onteerden’ christenvrouwen voor de ogen van hun echtgenoten en kinderen. Degenen die hun vrouwen en kinderen dapper probeerden te verdedigen werden vermoord door de bandieten.”
Wie, ondanks het feit dat alle bronnen hetzelfde verhaal vertellen, deze bron niet gelooft (Malachi, “Studies in the History of the Old Yishuv”) zou het bovenstaande in het licht kunnen zien van wat twee Schotse priesters schreven die datzelfde Safed vijf jaar later in 1839 bezochten:
“Wij waren onder de indruk van het melancholieke karakter van de Joden in Jeruzalem. De beschamende goedkoopte van hun kleding, hun bleke gezichten en de timide uitdrukking ( . . .) We kwamen tot de bevinding dat al de Joden hier [in Safed] in een staat van grote verontrusting leven ( . . . ) de Bedoeïnen dreigden elke dag de stad aan te vallen en te plunderen ( . . . ) We zagen hoe arm gekleed de meeste Joden schenen te zijn. ( . . .) De diepe angst kon gemakkelijk afgelezen worden alleen al van de uitdrukking op hun gezichten ( . . . ). En dat alles in hun eigen land.” (Bonar en McCheyne, “A Narrative of a Mission of Inquiry to the Jews from the Church of Scotland in 1839”).
Het antisemitisme van Hulspas en van dat hele zootje waanzinnigen in hun multikrolse subsidie-holen
Ik kreeg afgelopen vrijdag het bericht dat een gekende antisemiet die ik al meerdere malen gefileerd heb, de heer Lucas Vereertbrugghen, zich noemende Lucas Catharine vrijdag 23 september opnieuw een stuk in de Vlaamse krant “De Morgen” heeft mogen publiceren. Een lasterstuk over Israël, uiteraard. Dat terwijl Catharine deze zomer, die van 2011, betrapt is op manifeste leugens, gedebiteerd in diezelfde krant “De Morgen” die zo’n beetje “de Volkskrant” van Vlaanderen is. Ook de Volkskrant heeft zo’n antisemitische gek in vaste dienst, Thomas von der Dunk, die ik hier en hier en hier en hier heb geanalyseerd. En nu blijken ze dus bij “De Pers” ook zo’n doorgewinterde Jodenhater als vaste medewerker te hebben. Mij is dat een krachtig raadsel, eigenlijk net zo sterk als Auschwitz mij een raadsel blijft.
Ik heb, toen ik me in de psychopathische geest van Thomas Von der Dunk verdiepte, in een aparte paragraaf onder de titel “convergentie of antisemitisme?” uitgelegd wat ik onder het moderne antisemitisme versta. Ik zeg daar:
“De ‘echte’ antisemiet is tegenwoordig moeilijk te betrappen, omdat Jodenhaat vaak half schuil gaat in andere vormen van haat, of zelfs in liefde, namelijk in ‘liefde voor de armen en verdrukten’ en dat zijn natuurlijk bij uitstek ‘de Palestijnen’. Die andere vormen van haat? Jegens ‘Amerika’, ‘Zionisme’, ‘kapitalisme’, ‘kolonialisme’, ‘imperialisme’, ‘globalisering’ en jegens ‘het Westen’ tout court. Alexandre del Valle heeft erop gewezen dat dit allemaal prominente punten in de islam zijn, maar dat tegelijk zowel extreem links als extreem rechts hierin veel van hun gading vinden.
Extremisten van links en rechts convergeren dus in hun islamofilie. Zodoende kan het zeer moeilijk zijn te bepalen of iemand alleen maar een ‘convergent’ van links of rechts is dan wel een ‘echte’ antisemiet, bij wie de primaire drijfveer de Jodenhaat is en de rest ‘bijvangst’. Het valt ook nauwelijks meer uit te maken waar precies op de links-rechts-schaal (voorzover ueberhaupt nog bruikbaar) de alliantie zich bevindt. Maar in elk geval is de ‘convergent’ totalitarisme-verliefd. ‘Groen’ (islam, een totalitaire leer) is het punt van convergentie voor Rood (extreem links) en Bruin (extreem rechts). Een convergent is dus een rood-bruine liefhebber van de (groene) islam.”
Maar, zo zeg ik in dat opstel, de ‘echte’ Jodenhater, de ‘echte’ antisemiet blijft wat mij betreft toch onderscheidbaar van de convergent. En het criterium is volgens mij de wil om contra elke redelijkheid en rationaliteit de Joden en Israël de schuld van vanalles te geven. Ik definieer daarom een antisemiet als iemand die een diepgevoelde behoefte heeft om de Joden van allerlei kwaad de schuld te geven en daartoe irrationele redeneringen volgt en ook wil volgen.
Voor ik op onderhavige column attent werd gemaakt las ik nooit wat van Hulspas. Maar vrienden vertellen me dat dit foute gelieg representatief is voor zijn oeuvre. We mogen dus stellen dat mijnheer Hulspas in hetzelfde bedje ziek is als Von der Dunk. En zolang de systeemmedia figuren als Von der Dunk en Hulspas – en in Vlaanderen Catharine – een podium blijven bieden waarop ze door duizenden gelezen worden, zolang de werkelijke kritiek op dit soort getikt gajes zich beperkt tot “volkse” weblogs als AmsterdamPost, of Artikel 7 of Het Vrije Volk en het wat aanstellerige Hoeiboei, is er iets goed mis met de Nederlandse cultuur in zijn geheel.
Hulspas maakt deel uit van de hordes die, in dienst van het Kwaad, dat minuscule stukje grond van de Joden willen afnemen dat daar ligt aan de rand van de enorme landmassa die de Arabieren en verdere islamieten bezetten. Gek is dat: de Joden kunnen met nóg zo weinigen zijn, ze kunnen zich zo klein maken als ze willen, misdadige geesten als Hulspas weten hen altijd weer te vinden en ze te beschuldigen. Wat is dit toch een vreemde vloek en soms denk ik, nee hóóp ik dat de “christenen voor Israël” gelijk hebben, dat er wél een Bijbelse God is en dat er een eindtijd is waarin “Israël” een grote rol zal spelen. Ik hoop dat Jesaja’s (5:20) dreiging waar zal worden op een Oordeelsdag: “Wee hen die het kwade goed noemen en het goede kwaad, die van het duister licht maken en van licht duisternis, van bitter zoet en van zoet bitter.”
Onderschat de woede ook niet, die gewekt wordt, niet alleen in mij. Van de daad van Breivik kan je van alles zeggen. Ik zelf heb dat ook ruim gedaan. En ik heb uitgelegd dat ik geen enkel begrip heb voor “begrip” voor die daad. De daad van een gek, die kinderen vermoordde die voorgelicht waren in een cultuur beheerst door geestverwanten van Hulspas.
Maar ik moet toegeven dat, als hij geen kinderen had uitgekozen die door hun eigen cultuur geen kans hadden gekregen om een fatsoenlijk oordeel over “Israël” te vormen, maar als hij daarentegen een stelletje “voorlichters”, hersenspoelers, antisemieten, willens-en-wetens volwassen haatzaaiers en leugenaars had gemitrailleerd, dan ben ik bang dat ik de bekende klammheimliche Freude zou hebben gevoeld. Breivik was gek,overschreed een absolute grens: massamoord, maar als hij de “juiste” slachtoffers had gekozen had ik hem gevoelsmatig nog kunnen volgen. Ook ik heb regelmatig last van verlangen naar sproeikogelmoord. Nee, wees gerust, alles onder controle. Maar was zelfkennis niet al een ideaal van de Grieken?
Onder een stuk op deze site dat een fundamentele discussie uitlokte over hoever het snappen van Breivik mocht gaan, heb ik een comment no.14 (hier: 13 september 2011 om 14:29 ) geschreven dat als titel heeft: “Hoe in de vroege morgen het verlangen kan opkomen haatbaarden te mitrailleren”. Ga maar eens lezen, bekijk het aldaar gelinkte filmpje dat het genoemde verlangen in mij wekte en vertel me dan maar eens dat Uedele niks van mijn aanvechting begrijpt. Dan antwoord ik Uedele dat Uwes óf erg huichelt óf dat Uwes zelf een essentiële geestelijke dimensie mist. Een dimensie die zorgt voor overleven. Als je dit niet meer herkent als het ultieme kwaad, als dit geen diep verlangen naar een vlammenwerper in je wekt, ben je én gestoord én verloren.
De vraag is of er in waanzin en gruweldaad van Breivik nog een politieke, een “rationele” dimensie ontdekt mag worden. Is het alléén maar gekte-van-Breivik, of zit er in het motief tot zijn daad (niet in de daad zelf) nog een “redelijke” dimensie? Mag je wijzen op de totaal dichtgetimmerde leugencultuur rond Israël en islam, het demoniseren van Israël en het goedpraten van de Hamas-terreur? Noorwegen is naar verluidt nog erger dan Nederland. En ik heb het al gezegd: als er iets goeds kan komen uit deze gruweldaad, dan is het dat men op Utoya misschien voortaan twee keer nadenkt voordat men de terreur van Hamas tegen Israël vergoeilijkt.
En de Nederlandse quasi-elite? Die weet verder niks anders te doen dan met een ernstig gezicht te wijzen naar die moedige vent die als enige de waanzin consequent aan de kaak stelt: Geert Wilders. Het eerste waaraan ze dachten toen de daad van Breivik bekend werd: hun handen in het bloed van de slachtoffers dopen om het op Wilders te smeren.
Er zal hopelijk nog een tijd komen waarin we, terugkijkend, scherp zullen zien hoe belachelijk die vertoning van de debatten rond Prinsjesdag 2011 in de Tweede Kamer waren. Mannetje Bleker van het CDA vond deftig dat er al tien jaar verloedering aan de gang was in ’s lands vergaderzaal. Schuld van de PVV! Wat voor een pathetisch, zielig gedoe was dat: alles over die paar vermeend-onvertogen woordjes van een partijgenoot van de Blonde Kamper over een “bevriend staatshoofd”. Te weten: de Turkse extremist, Jodenhater en oorlogshitser Erdogan.
Inderdaad: “Doe eens normaal, man!”
__________________________
(1) Hajo Meijer is duidelijk geestesziek en dat zal alles te maken hebben met zijn concentratiekampervaring. Op het weblog van Keesjemaduraatje vindt men onder de titel “Hajo Meyer EAJG is nu écht doorgedraaid” een uitgebreide uitleg door Hajo Meyer over de Twin Towers. Ik citeer Keesjemaduraatje:
“[Hajo Meijer] van een Ander Joods Geluid, tevens vioolbouwer, Philips directeur en niet te vergeten Holocaust overlevende, een geziene man in het kringetje van pro-palestijnse activisten ( . . .) beweerde dat 9/11 helemaal niet had plaats gevonden, althans dat George Bush , met behulp van CIA en Mossad de gebouwen zelf had laten ontploffen en dat de Israelis al een waarschuwing hadden gekregen en de gebouwen op tijd hadden verlaten.”
Vooral één detail tekent Meijers diepe waanzin: de Joden, zegt-ie, waren allemaal gewaarschuwd en daarom niet op hun werk verschenen in de Twin Towers op 11 september 2001. Wie daar het fijne van wil weten, van zowel het ontstaan van die leugen alsook het gebruik ervan sindsdien door islamieten en krankzinnig-fascistisch-links, moet de DVD “Protocols of Zion” van Marc Levin zien.
(2) Nog voor Oudjaarsavond 2011, zo beloof ik, zal ik nog een keer wat leuks schrijven over het meest domme en kruiperige interview ooit in Nederland afgenomen aan een trotse eer-Arabier en krypto-genocidalist. Dat zal gebeuren onder de titel “Raoul Heertje onderwerpt zich aan Abdou Bouzerda”. Krypto genocidalist? We kennen de reputatie van de AEL en zijn oud-voorzitter Abou Jahjah (“la valise ou le cerceuil”. Voor wie? Voor de Joden In Israël natuurlijk!). Wie naar de site van de AEL gaat, kan alleen al veel ontlenen aan een twee iconische uitspraken die afwisselend verschijnen. Van Nasser: “What was taken by force, will be liberated by force”. Malcolm X “by any means necessary”. Van Abdel Krim El Khattabi wordt slechts vermeld dat hij “The founder of guerilla warfare” was. Verder wordt de bezoeker van de site meteen geconfronteerd met de “Eed van Alpujjares” die een mooie bijdrage is aan het “integratiedebat”.
(3) Interessant is dat een Joodse deelnemer aan het debat, Shlomo Sand, in Frankrijk in 2009 een journalistieke prijs heeft gekregen voor een boek over dit genetische gedoe. De titel is welgekozen en aller-charmanst: “Comment le peuple juif fut inventé”. Dus: hoe het Joodse volk werd uitgevonden. Ik heb het boek van Sand niet gelezen, het is mijn belangstellings-gebied niet, maar schijnbaar vindt ook hij dat als er geen “genetisch” volk bestaat er helemáál geen volk bestaat. Iets met gedeelde normen en waarden, een gedeelde cultuur schijnt dus niet goed genoeg te zijn. Wat is dit toch voor gelul? Wat zijn dit toch voor gekken? En precies zo’n boek krijgt natuurlijk ook weer een prijs.
(4) Martin Gilbert, dé Churchill-biograaf en groot Israël-specialist heeft de lotgevallen van Joodse gemeenschappen in het Midden Oostenuitgebreid beschreven. Maar Gilbert mag dan in zijn “In Ishmael’s House: A History of Jews in Muslim Lands” (2010) een optimistische toon aanslaan over de “welvaart en de kansen voor Joden in moslimlanden” door de geschiedenis heen, maar de inhoud van zijn eigen boek logenstraft die toon. Een recensent zei terecht dat Gilbert “hoop boven ervaring” stelt en dat hij dat doet ondanks wat hij zelf te vertellen heeft. De Joodse individuen die in de geschiedenis in islamitische landen tot macht en welvaart kwamen, waren uitzonderlijke talenten in uitzonderlijke periodes. En zelfs dan dreigde het gevaar van de Jodenhaat altijd. Gilbert staat met dit boek in de traditie van het onterechte optimisme over de islam dat ook gevoed is door de Duitse historicus Heinrich Graetz (1817 – 1891). Precies daardoor zijn de Joden met te veel optimisme aangaande het Mohammedanisme aan het experiment ”Israël” begonnen.”
(5) Koenraad Elst, “De islam in India”, in: Sam van Rooy en Wim van Rooy (eds.), “De islam: kritische essays over een politieke religie”, Brussel, 2010, pp. 213 – 257.
2.762 views
Geplaatst door: Martien Pennings
op 26 sep 2011. Gearchiveerd onder Martien Pennings.
U kunt de reacties op dit artikel volgen via RSS 2.0.
Reacties en pingen zijn gesloten.
En nu heb ik mijn omgeving moeten beloven dat ik 14 dagen geen stukken schrijf. Het is even welletjes geweest met schuimbekkend halve garen slachten. De comments hieronder mag ik nog lezen, maar erop reageren is me ook verboden. Ik ga er anders zelf nog eens aan dood. Tot maandag 8 october!
Martien P. ~ Je hebt het zeker verdiend om een tijdje ergens anders aan te denken!
Over het oliewapen van de Arabische landen:
De prijs wordt opzettelijk zo laag gehouden dat het onrendabel is voor Canada om de oliehoudende zanden te exploiteren. Bovendien is een hetze gaande tegen Ethical Oil door Saoedie-Arabie en natuurlijk door, hoe kan het anders, de terroristische organisatie Greenpeace.
Saudi Arabia moves to censor Canadian TV ad
http://www.ethicaloil.org/news/saudi-arabia-moves-to-censor-canadian-tv-ad/
The Greenpeace double standard
http://www.ethicaloil.org/news/the-greenpeace-double-standard/
@Martien
Wegens enig oponthoud moet ik het lezen van je artikel even uitstellen. Maar nu alvast wil ik kwijt dat het me verwondert dat een sterrenkijker als Hulspas zich met wetenschappen bezighoudt waar hij geen sjoege van heeft.
Dank Martien.
Nu nog onder de neuzen wrijven.
Zullen ze lezen?
Willen lezen?
Naast dekoloniseren is ook deprogrammeren nodig.
Hoe dat toch systematisch aan te pakken?
Helemaal gelezen en met de nodige aandacht. Hartstikke bedankt, Martien! Wat weer een werk, joh! Uit de kunst!!!
Dat giftige stuk van Poespas had ik al gelezen + alle reacties, ook de jouwe. Die en die van enkele anderen vormden een kleine verademing in de tsunami van Jodenhaat die me daar op DePers overspoelde.
Die vloedgolf is er ook op HuffPost waar ik (AJ Raalte, zonder streepje) de laatste weken probeer het tij enigszins te keren. Ha!
Onbegonnen werk… dat toch gedaan moet worden, helaas, als we het strijdperk niet helemaal willen overlaten aan de gnuivende antisemieten.
Veel plezier in je “vrije” dagen. Je hebt ze ruimschoots verdiend. En pas goed op jezelf.
Martien, het lezen van jouw artikelen geeft altijd lucht.
Want het klimaat is verstikkend…
Hoop dat je nog lang actief mag blijven.
Heel graag ook op msm. Daar hoop ik op.
SAP, cause we’re running out of time…
4. Filantroop
Dat hoeft je helemaal niet te verbazen, dat doet hij al zolang als ik me kan herinneren. Dit soort figuren zit ook niet voor niets bij ‘scepsis’!
Daar hebben ze klakkeloos zwetsen altijd al tot wetenschappelijk inzicht verheven………!
Kolossaal stuk! Echter ergens in al die alinea’s wordt gerept over het joodse volk en DNA, en hier ligt een gevaar op de loer. De Nazi’s die verkondigden het al, er was volgens hen een joods ras met grote haak neuzen. Schedelmetingen moesten het bewijzen dat de joden een ras waren èn dat de joden inferieur waren.
Het gevaar van deze beweringen is dat men die onzin gaat geloven. Er bestaat geen joods DNA want er is geen joods ras. De stamvader van alle joden was een man uit Ur der Chaldeeën, en dat ligt naar verluid in het huidige Iraq. (helemaal zeker is de exacte ligging van die plaats niet! Als men de verhalen goed leest moet het noordelijker liggen.) Abram was zijn naam en hij kreeg kinderen met een Egyptische slavin, zijn zuster Sarah kreeg een kind met een of andere vrijheidsstrijder. Als er al sprake zou zijn geweest van een ras, dan is dat ras allesbehalve raszuiver.
Het volk van Israël dat uit het Egypteland wegtrok, uit de slavernij, dat was dus alles behalve raszuiver. Het was een samengeraapt zootje van mensen die samen voor kozen om niet langer slaaf te zijn. Men was van mening dat men lang genoeg gewerkt had aan de opbouw van de piramides. Men vond dat die Egyptenaren het zelf maar eens moesten gaan doen. Dat volk van Israël was dus onder aanvoering van Mozes de woestijn in getrokken op weg naar het beloofde land. Het land was ooit een keer beloofd geworden aan Abram / Abraham en zijn nakomelingen. Maar dat was alleen maar theorie. En die betrouwbaarheid van die theorie is net zo geloofwaardig als de zuiverheid van het ras van het joodse volk.
Er is geen joods ras! Men is alleen jood als men zich jood voelt, niets meer en niets minder. Al het andere is slechts theorie waar net zo veel argumenten vóór zijn als er tegen zijn. Wat wel bestaat is het joodse volk. Mensen die allemaal samen er voor gekozen hebben om gezamenlijk hun afwijking te vieren en te manifesteren. Maar dat is hun eigen keuze en ze zijn daar vrij in. Alles bij elkaar genomen hebben de joden van hun land iets goeds gemaakt en het op de kaart gezet. Klein land met grote prestaties.
Door een serie van onfortuinlijke beslissingen en leeghoofdige nietsnutten die het grote geld roken is ‘Palestina’ altijd een zielige mislukking geweest. Ook als het wèl een staat zou zijn, ook als er wèl een regering is en kiezers en een munt, dan nog blijft het een ellende van een samengeraapt zootje gelukzoekers. Israël heeft een andere ontstaansgeschiedenis dan het mogelijke toekomstige Palestina. Israël is er gekomen omdat men de ellende waarin men leefde wilde verruilen voor iets beters, iets waar men de schouders onder heeft gezet. Dat was zo bij de uittocht uit Egypte, en dat was ook zo toen men de concentratiekampen verliet. Palestina heeft niet die drijfveer, het enige dat men al die tijd heeft lopen verkondigen is dat men niet genoeg gekregen heeft, een haat tegen een andere heeft nooit een volk tot grote hoogte gebracht. Alleen de wens om te excelleren doet dat. Vernietigen is geen kunst. Daarom heeft de Palestijnse staat geen toekomst, men kan er beter niet aan beginnen. Het zou beter zijn als men dat zogenaamde Palestijnse volk door middel van training en educatie zou kunnen brengen tot een besef van de situatie waarin men zit. Dat het overwinnen van Israël geen zin heeft. Zodra elke jood is uitgemoord en alle joodse bezittingen zijn verdeeld dan is er niemand meer die nadenkt en werkt. Dan is er niemand meer die opdrachten geeft en de boel draaiende houdt. Men heeft het zo vaak gezien in voormalige koloniën waar het kader wegviel, de sovjet kolgoses en de voormalige boerderijen van blanke boeren in Namibië en Zimbabwe. Nog één oogst en dan gaat alles weer woestijn worden. Ongeveer net zoiets als voor de komst van de joden in Palestina. Dor en droog!
Mijn complimenten, Martien. Een werkelijk geweldig stuk.
Helaas, je kunt het nog duizend en één keer vertellen, de Jodenhater zal het niet bereiken. Toch is het niet voor niets. Het zal ongetwijfeld mensen bereiken, die hun gedachten eens wat minder eenzijdig willen gaan ordenen. Of mensen, die hier normaliter niet zo bij stilstaan.
En ach, @ vanhetgoor, ras of niet, Hitler wist ze altijd te vinden. En dat geldt voor elke antisemiet. Daar is geen DNA onderzoek voor nodig.
Uw verhaal, meneer Pennings, tot en met die Bijbeltekst (Jes. 5:20 ) klinkt als een klok.
Complimenten voor dit kolossale stuk boordevol nuttige informatie.
Deze informatie zou eigenlijk gerubriceerd en op een centrale lokatie geplaatst moeten worden. Bijvoorbeeld op een weblokatie als antisemietenregister.nl of jodenhaters.nl
Martien, the truth to end all truths ! Prachtige , tot op het merg gaande hartekreet , die zoals je al voorspelt af zal ketsen op de wanhopige realiteitsvermijders.
Balsem voor de ziel van de bewakers van de waarheid, en voor de wijfelaars in de marge.
dank !
Ik ben blij dat ik dat stuk van Hulspas als geheel niet heb gelezen. Bloeddruk, bloeddruk, bloeddruk.
Bedankt weer voor dit stuk Martien!
Prachtig stuk, complimenten. Hulspas en von der Dunk verdienen een enkeltje (laat ik mild zijn, anders zeg ik Syrie of Iran) Egypte.
Alle Palestijnen vrienden verdienen het gedropt te worden in Gaza met om hun nek een niet al te makkelijk te verwijderen en duidelijk zichtbare David ster. Kunnen ze de storm die zij zaaien eens zelf ervaren.
De Israëlische historicus Shlomo Sand is er nog altijd verbaasd over. In een jaar of tien las hij zich door de bibliotheek van de vakgroep Joodse geschiedenis heen met in zijn achterhoofd de vraag: waar komt het Joodse volk vandaan?
En het antwoord was niet: van aartsvader Abraham. En ook niet: van het bijbelse Israël. En evenmin: van het koninkrijk Judea, dat met Jeruzalems Tempel en al door de Romeinen is verwoest in 70 na Christus.
Nee, het antwoord waar Sand op uitkwam, was: het Joodse volk is een uitvinding van de zionisten.
‘Druk ik me wel duidelijk genoeg uit?’, vraagt hij een paar keer. Het netelige gespreksonderwerp staat immers garant voor een grandioze spraakverwarring, waar Jodenhaters misbruik van maken. En dát is niet de bedoeling.
‘Begrijp je wel wat ik precies bedoel? Ik ontken dat het Joodse volk bestaat. Maar het jodendom bestaat natuurlijk wel – dat is een zeer belangrijke religieuze beschaving die ik met alle respect behandel. De staat Israël bestaat ook, evenals het Israëlische volk. Alleen het Joodse volk bestaat niet. Tweeduizend jaar geleden niet, en nu nog steeds niet. Het Joodse volk is in de 19de eeuw uitgevonden door zionistische denkers.’
Jarenlang was de 63-jarige historicus een doorsnee academicus: hij beoefende een kleine specialisatie (Franse intellectuele geschiedenis) en hij bracht het zo tot hoogleraar bij de vakgroep Geschiedenis aan de Universiteit van Tel Aviv.
Maar er knaagde iets aan Sand. Eigenlijk al van jongs af aan. Zijn ouders waren Joods-Poolse communisten. Ze overleefden de Holocaust, en vertrokken na de oorlog via een kamp voor Joodse ontheemden naar de nieuwe staat Israël. De complexe familiegeschiedenis zette hem er toe aan in stilte ‘terug te keren naar de primaire vragen, zoals kinderen die stellen’.
Het verslag van zijn terugkeer naar de bron verscheen in 2008 onder de titel Wanneer en hoe is het Joodse volk uitgevonden? Het is het werk van een beeldenstormer. In vijf hoofdstukken met honderden voetnoten zet Sand een streep door het zelfbeeld van Israël als ‘de staat van het Joodse volk’.
De Israëlische nationale geschiedenis beschrijft de lotgevallen van het Joodse volk kortweg zo: de Joden zijn na de verwoesting van de Tweede Tempel in Jeruzalem verbannen uit het beloofde land; bijna tweeduizend jaar heeft het volk, verstrooid over de wereld in de diaspora, terugverlangd naar Jeruzalem; met de stichting van de Joodse staat Israël in 1948 is het volk in de oude luister hersteld.
Maar Sand kwam erachter dat Israëlische historici al lang weten dat de geschiedenis niet zo lineair is verlopen. Zelfs David Ben-Goerion, de latere vader des vaderlands, schreef in 1918 in het boek Het Land Israëls in het verleden en in het heden dat de Joden niet zijn verbannen. ‘De Joodse boer was, zoals iedere boer, niet makkelijk los te scheuren van zijn land.’
De ‘wandelende Jood’, schrijft Sand, is een oud christelijk stereotype, dat later ingang heeft gevonden in het Joodse denken. De Joden zijn vooral over de wereld verspreid geraakt door bekering: aanvankelijk, vóór de komst van het christendom, alleen in het oostelijke Middellandse Zeegebied van Alexandrië tot Rome; en later, in het eerste millennium na Christus, met massabekeringen van koninkrijken in Jemen, Noord-Afrika en de Kaukasus.
‘Joden van Buenos Aires tot Amsterdam en Melbourne delen, afhankelijk van hoe religieus ze zijn, de tradities van het geloof’, zegt Sand. ‘Maar ze vormen geen cultureel of etnisch homogene groep. Ze spreken allemaal andere talen, groeien op met andere boeken, kijken andere films, hebben andere ervaringen. Blijkbaar zijn ze daar ook gelukkig mee, want ze verhuizen niet naar Israël. De meeste Joden in de wereld kiezen er niet voor te leven in een staat met Joodse soevereiniteit.’
Palestijnen beweren al sinds de komst van de eerste zionisten dat het Joodse volk niet bestaat. Zij hebben dus gelijk?
‘Ja. Maar ze vergeten daarbij dat ze in reactie op het zionisme zelf het Palestijnse volk hebben uitgevonden. Ook dat bestond niet. Ze hebben daartoe ook een ‘oervolk’ uitgevonden dat duizend jaar geleden al in Palestina zou hebben gewoond. Zo gingen alle nationalisten te werk – ook Fransen en Duitsers. Maar ze gingen voorbij aan het gegeven dat ‘volk’ pas in de 19de eeuw een nationalistische, politieke betekenis heeft gekregen.
‘De zionisten waren dus niet de enigen die een volk wilden uitvinden. Wel is het uniek dat ze níet het volk hebben gesticht dat ze beoogden. Ze hebben aan de basis gestaan van het Israëlische en het Palestijnse volk, maar níet het Joodse volk. Dat is de paradox.’
U baseert zich uitsluitend op bestaand bronnenonderzoek dat vrijelijk beschikbaar is. Waarom is dat niet eerder gedaan?
‘De omslag is 1967 geweest, toen Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog de Palestijnse gebieden veroverde en de niet-Joodse bevolking van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook erbij kreeg. In de dagelijkse confrontatie met zo veel Palestijnen verhardde de notie van een etnisch-Joodse staat zich.
‘Het was vroeger anders. Zo was in de jaren zestig nog de hypothese bespreekbaar dat uit de bekering tot het jodendom van het Khazaarse koninkrijk in de Kaukasus de Asjkenazische Joden van Oost-Europa zijn voortgekomen. Maar toen Arthur Koestler daar in 1976 The thirteenth tribe over schreef, distribueerde de Israëlische uitgever dat niet, omdat hij vreesde dat Israël er niet klaar voor was.’
Was het een vergissing van de Verenigde Naties om in 1947 het Joodse volk het recht op een eigen staat te verlenen?
‘Ik kan uit moreel oogpunt begrijpen dat de Joden na de shoah het recht op een eigen staat is toegekend. Het kwam Amerika en Europa ook goed uit om de Joodse overlevenden naar het Midden-Oosten te bonjouren, in plaats van ze in de eigen gelederen op te nemen.
‘Maar Israël ziet zichzelf nog steeds als de staat van het Joodse volk, en dat is problematisch. Iedere Jood kan hier een paspoort krijgen. Dat betekent dat de staat symbolisch toebehoort aan mensen die hier niet wonen. Tegelijkertijd beschouwt 25 procent van de echte Israëlische bevolking zich helemaal niet als Joods: er zijn 1,2 miljoen christelijke en islamitische Arabieren, en 300 duizend Russen die weliswaar Joodse voorouders hadden maar zich christen voelen.
‘Voor een democratisch land is dat onhoudbaar. Wij leven in de zionistische mythe, die ons racistisch en blind heeft gemaakt. De eis van premier Netanyahu dat de wereld, en met name de Arabische wereld, Israël moet erkennen als Joodse staat, is verkeerd. De wereld moet het Israëlische volk en het Palestijnse volk erkennen, want die bestaan nu in de werkelijkheid.’
Wat staat Israël te doen?
‘Israël moet een land worden van zijn burgers en niet van een imaginair volk. Alle inwoners moeten zich in de staat kunnen herkennen, en daarnaast hun eigen identiteit – of die joods, islamitisch of christelijk is – kunnen uitdragen.
‘Begrijp me goed, ik wil wel dat Israël een thuishaven blijft voor Joden die worden vervolgd – dat besef heb ik als historicus wel. Maar de Wet op Terugkeer, die nu alle Joden theoretisch een Israëlisch paspoort verstrekt, is anti-democratisch en moet worden afgeschaft.’
Wel grappig dat sommige antisemitisme gebruiken om kritiek op Israel de mond te snoeren.
.
“”"Wel grappig dat sommige antisemitisme gebruiken om kritiek op Israel de mond te snoeren.”"”
Dat is enkel maar een stromannetje van de antisemieten, hoor. Er wordt geen mens de mond gesnoerd.
Criticism of Israel is a freakin’ cottage industry!!!
En die legt ook niemand die er aan doet windeieren. Er is goud mee te “verdienen”!
Hee, d’r lijkt een comment verdwenen te zijn. Lost in Gaza?
Francisco
Tit fot tat werkt tot nu toe prima in Israel.
1. Unless provoked, the agent will always cooperate
2. If provoked, the agent will retaliate
3. The agent is quick to forgive
4. The agent must have a good chance of competing against the opponent more than once.
Enige aanpassing, nu en dan, is om een ‘retaliation’ een stuk groter te maken dan zou voortvloeien uit ‘the game’.
‘t Kan eindigen met een ‘total annihilation’ van de ander. Dat zal ongetwijfeld een keer gebeuren, je kunt er bij wijze van spreken op wachten.
Elementary, Watson.
Francisco
Het was géén vergissing om Israél, de joodse staat, te stichten. Dan hadden ze maar niet zo stompzinnig antisemitisch moeten wezen in Europa.
Ik vind het alles bij elkaar nog steeds een Godswonder dat de Israeli’s zoveel terughoudendheid betrachten jegens de ‘Palestijnen’. Ik heb uit de mond van een ‘Palestijn’ (goed dat het de hele tijd tussen aanhalingstekens staat) nog nooit iets gehoord wat in de verte ook maar leek op iets anders dan een mesjogge tribale gedachte, geboren in de drab van het slachtofferschap.
Hebben wij nog geluk met Belgen als buren.
Ave Maria!
Francisco
Anti-semitisme heeft diepe en lange wortels. Het omvat vele van de meest criminele bladzijden uit de geschiedenis van het Christendom.
Dat is natuurlijk geen excuus voor journaille.
Ik ben geen jood en voel me niet aangesproken door pro of contra. Maar ik wens wel het onderscheid te kunnen blijven maken tussen waar en onwaar, tussen waarheid en leugen, tussen laster en objectieve formuleringen.
Hij lijkt als twee druppels water op Freddy uit The Nightmare on Elm Street. Dat zijn griezelige overeenkomsten……..
Een treinkrantje, tussen duim en wijsvinger, de gebruikelijke sh*t en zie… dhr. Pennings schrijft er een meesterwerk van.
Dus Palestina is maffia?
En ze schieten daar met scherp?
Netanyahu sprak de waarheid in New York, Israël steekt met kop en schouders boven de rest uit.
En het leger is paraat.
Uiteindelijk gaat onze geestkracht het pleit beslechten.
Niet door kracht en geweld gaat dit gebeuren. Zegt God. Hij gaat ons macht geven en de vijanden van Zion verzengen. Het is genoeg geweest. Martien Pennings leest een vies verhaaltje en antwoordt met een meesterwerk, vol feitenkennis, analyserend (onvermoeibaar de leugens weerleggend), met grote mentale en literaire geestkracht de Satan trotserend. In leesbaar Nederlands.
Mazzel Tov
Een oplossing over deze slepende kwestie is alleen mogelijk als beide partijen het willen oplossen. Van de zijde van de Palestijnse politici is er sprake van een dubbele agenda, die door Israel terecht gewantrouwd wordt. Zolang dit blijft is een oplossing niet mogelijk.
@Martien
Waarlijk een meesterwerk, alhoewel de rabiate Israël-haters daar diametraal tegenovergesteld over zullen oordelen. En misschien moet dat dan als het surplus van dit meesterwerk gezien worden. Het klinkt als een requisitoir welke zowel in de lengte als in de breedte iedere eventualiteit tracht uit te sluiten. En dat lijkt me prima gelukt.
Zelf minder geneigd zo diep te gaan, maar typen als Hulspas maken het bijna onmogelijk deze diepte te vermijden omdat ze als sterrenwichelaars tekeer gaan en zoals we bij sommige nazi-kopstukken zagen, zelfs geneigd zijn zich in wazige mystiek te hullen. De bestaansechtheid van het Joodse volk in twijfel trekken is zo’n geval van terug van weggeweest. Hiermee krijgt het antizionisme steeds meer de trekken van het klassieke antisemitisme dat uitmondde in de Shoah.
Als Joden niet bestaan kunnen ze ook geen recht op een eigen staat opteren. Ze deporteren en vergassen lukt nog wel, maar dat ze zich beveiligen in een eigen habitat wordt in die kringen afgewezen wegens niet bestaan. Alsof de zich aan de Amerikaanse slavernij onttrokken negerslaven, die bij hun terugkeer in Afrika, Liberia en Sierra Leone stichtten, ooit geen negers meer zullen zijn om ze het recht op een eigen staat te kunnen ontzeggen.
Het is volgens mij echter niet alleen het antisemitisme dat Joden het recht op een eigen natie ontzegt, maar het luttele feit dat Joden een overwegend blank en westers georiënteerd succesvolk is. Een volk dat in staat is van een splinter in een eindeloze massa woestijn een succesvolle “Europese” natie te stichten, die als die lid zou zijn van de EU tot de noordelijke economieën van de EU gerekend zou worden om Griekenland van een bankroet te redden.
Zo’n land tussen malafide, straatarme moslimlanden is een smet op het linkse credo dat de ellende van die landen het gevolg zou zijn van westers kolonialisme. Want als er een volk gekolonialiseerd, gemarginaliseerd en vervolgd is, dan is dat toch zeker het Joodse volk. Het volk dat in enkele decennia tijdsspanne van een negorij een successtaat wist te maken.
Een ieder snapt dat dat een doorn in het oog is van het marxisme, dat teert op de zieligheid van de mens. En evenzeer in het oog van het antisemitisme, dat Joden inferieur acht.
Waar die twee met elkaar vergroeid zijn doemen typen op die Israël een verfoeilijke natie vinden die niet snel genoeg opgeheven kan worden. Israël is namelijk het levende bewijs dat marxisme en antisemitisme weliswaar miljoenen slachtoffers gemaakt hebben, maar desondanks mislukt zijn. Israël is ook het keiharde bewijs dat de islamitische pariastaten hun armzaligheid aan hun eigen falen te wijten hebben. Israël is het gezonde plekje in een zieke regio waar marxistische medici graag het mes in willen zetten om hun medische onkunde te verhullen.
Zoals ik in comment no 1 zei: mijn omgeving heeft me de eerstkomende14 dagen verboden nog iets te schrijven. Het is mij alleen toegestaan de comments op dit -- mijn eigen voorlopig laatste -- stuk te lezen. Maar ik moet nu toch even ongehoorzaam zijn. Op gevaar af dat het erop begint te lijken dat wij samen, Filantroop, een Vereniging Ter Wederzijdse Bewondering hebben opgericht, moet ik even uitspreken dat jouw commentaar no. 27 zeer trefzeker is. De aspecten die jij aanraakt zijn een beetje te impliciet gebleven in mijn stuk. Het aspect dat het succes van Israël de stelling “Westers succes = kolonialisme/imperialisme/uitbuiting” falsificeert, verdient inderdaad de nadruk die jij het geeft. En het aspect dat de falsificatie van die stelling alle antisemieten en vulgair-marxisten (vaak dezelfde persoon) razend maakt eveneens. Ik vat het nu gortdroog samen -- om te laten zien dat ik het goed gelezen heb en ook nog snap -- maar je beschrijft het ook nog eens zeer beeldend. Dank!
@John (comment 17). Nogmaals, het is me verboden te reageren. Maar ik beloof je dat ik in de toekomst nog een stukje zal schrijven, hier op AP, dat tot titel zal hebben: “Waarom het boek van Shlomo Sand beter ongeschreven had kunnen blijven”. En ja, ik moet bekennen: ik zal dat schrijven zonder het boek van Sand gelezen te hebben. Dom van mij, nietwaar?
Jezus Christus wat een slecht stuk!
En had meneer Hulspas daar nog iets van een onderbouwing bij?
Een boek van een Poolse communist van Joodse afkomst imoet uiteraard met de nodige behoedzaamheid en wantrouwen gelezen worden. Uit het dialectisch-marxististische woordenschat heeft men de term “volk” eigenlijk verbannen, omdat de historische strijd niet tussen volkeren zou gaan, maar tussen klassen. De term “volk”moest daarom uitgebannen worden.
Maxima, door Rosenmöller in de marxistische terminologie ingewijd, kon daarom zeggen, dat het Nederlandse volk niet zou bestaan, dezelfde argumenten aanvoerend als Shlomo Sand, omdat er volgens hen om een “Volk” te kunnen spreken een genetische verwantschap zou moeten bestaan.We zijn weer terug bij het Nazisme en het enige dat Shlomo Sand aantoont dat er weinig verschil is tussen communisme en nazisme, wat het anti-judaïsme betreft. Marx zelf was een jodenhater en zijn volgelingen worden met die haat besmet bij het bestuderen van het marxistisch dialectisme.
Mijn hemel, wat een armzalig commentaar van Marcel Hulspas.
Als dat de echte is, heeft ie nog minder in zijn mars dan ik dacht.
Was hij niet een wetenschapsjournalist?
Nou, dan kan dit de echte nooit zijn.
We kunnen vermoedelijk een vernietigende column tegemoet zien van mijnheer Hulspas, gebaseerd op het degelijke werk van Bennie Morris, Ilan Pappé en Avi Shlaim: http://www.artikel7.nu/?p=21386. Ik heb even gekeken naar het e-mail-adres waarvandaan dit eenregelige commentaartje no 30 kwam. En inderdaad: vaste.antisemiet@depers.nl.
Uhh, ik ben sinds kort dus moslim geworden, m’n vrouw is gehuld in een niqaab en ik beuk er elke avond op los.
Topleven zo. Enfin, Hulspas’ droom kennelijk.
Moet zo iemand niet geschaard worden onder de doelgroep van mensen die bepaalde bedoelingen hebben en die ten uitvoer brengen?
‘t Is maar een open vraag.
Francisco
Kut! Vergeet ik helemaal dat je ook nog ‘de dialoog’ kunt aangaan!
Shame on me & all that jazz,
Francisco
… paying the same taxrate as a Jew…eheheh. as a janitor..”
Zegt deze antisemiet dit nou of niet?
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=CTveeRIg2wo
De schrijver van dit stuk is niet zo erg op de hoogte van de situatie in Israel: The rabbinical courts in Israel zelf maken onderscheid tussen ” gentiles” niet Joden en Joden. Het primitieve recht van 5000 Jaar geleden is racistisch ten opzichte van niet Joden en controleert de huwelijkssamenleving met als enige criteria de sexualiteit van de man!: Een soort Sharia op joodse manier,, De Orthodoxe Joden chanteren meer en meer de regering en de ” Seculars” in Israel krijgen hier nu ook genoeg van.
De joodse settlements kosten handenvol geld en de hedonist Netanyahu ook.
De Israelis moeten miljonair zijn om hun simpele stukje kaas te bekostigen met al die belastingen in favour van de religieuzen!
Israel is goed op weg een soort Weimar republiek te worden en voor een Joods Teheran te zorgen.. Hierover wordt in de pers weinig gezegd.
Deze zaken op te merken is toch antisemitisch?
we zijn weer terug in de Middeleeuwen, het gebrek aan nuance en levensfilosofie regeert…
Mensen als Hulspas doen me altijd denken aan dit stukje bijbeltekst: Mc 4,10-12, dat weer komt van Js 6,9-10
@ A Sitch (comment 38). Ik durf met een niet eens natgemaakte vinger in de wind te zeggen dat je zeer hoogstwaarschijnlijk erg uit je nek lult. Maar ik ben niet deskundig genoeg om je geouwehoer gegrond te weerleggen, dus ik ik moet even mijn contacten in Israël raadplegen. En daarna zal ik je weten te vertellen waaróm het gezeik is wat je zegt. God, wat is dat toch vermoeiend, dat knaag-knaag-gemekker over Israël, dat fantastische land, terwijl al die oceanen aan Arabische en islamitische terreur annex bloedige, mens-vernielende onderdrukking niet eens voor kennisgeving wordt aangenomen.
A Sitch vergeet zelf te nuanceren dat ‘ie het aanvankelijk over orthodoxe Joden heeft. Ik noem dat “reserve-moslims” omdat de islam daar grotendeels aan is ontleend.
En toch heeft die hele meuk van reli-fanaten, of het nu om dat soort idioten gaat of mohammedanen, homo’s, travo’s en noem die hele ellende maar op BESTAANSRECHT in Israël. Het enige land in het enorme Midden-Oosten waar dat zo is.
Als ik morgen op een hoek van een straat in Jerusalem met een vergiet op mijn kop verkondig dat het Spaggetti Monster God is ben ik van harte welkom. Probeer dat maar eens in enig islamitisch land. Ze zullen geen stenen genoeg hebben om aan te dragen ten einde me de mond te snoeren.
@A Sitch
Geleuter, want we houden hier een direct contact met Israëlische geestverwanten, die in tegenstelling tot elders hier hun mening vrijelijk kunnen plengen. We zijn dus zeer goed geïnformeerd over de situatie in Israël met betrekking tot de zanikende orthodoxie en de massademonstraties met een marxistisch tintje. Twee uitersten overigens, wat dan weer fraai aangeeft hoe pluriform het Jodendom is.
Dag professor, u was me net voor.
Trouwens, er moet nog vermeld worden dat het Joodse volk het enige volk is dat iemand zich kan laten doodlachen. Nee, ik zal geen ellenlange opsomming maken van befaamde komieken, want je kunt er vergif op innemen dat deze komieken moorddadigheid aangewreven wordt. Zeg maar, Woody Allen, Peter Sellers en Mel Brooks als moordlustig tuig. Dan ga ik voor Woody Allen als de hypochonder met een hersentumor in ‘Hannah and her Sisters’.
Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten zegt:
29 september 2011 om 15:33
Dat van dat Spaghetti Monster klopt wel.
Ave FSM!
Francisco
PS Voor de geïnteresseerden, zie http://www.venganza.org/
Ik moet mijn reactie, aangekondigd in comment 40, nog even uitstellen.
Het was Joods Nieuwjaar en “mijn” Israëli’s waren dat aan het vieren en hadden even geen tijd om mij precies uit te leggen waaróm dat gelul over een “Joods Teheran” van die “Stitch” in comment 38 domme en gore laster is.
Ja, ik weet ook zó wel dat iedereen in Israël gelijke rechten heeft en dat het een fatsoenlijke en demokratische rechtsstaat is, maar ik wil het even met wat details aanvullen.
Ik ben bang dat als prof. Frik met een vergiet op zijn bol in Jeruzalem rond gaat lopen, dat men hem dan verdenkt te lijden aan het Jerusalem syndrome en dan wordt hij netjes opgeruimd in een psychiatrische inrichting…..
The Jerusalem syndrome is a group of mental phenomena involving the presence of either religiously themed obsessive ideas, delusions or other psychosis-like experiences that are triggered by a visit to the city of Jerusalem. It is not endemic to one single religion or denomination but has affected Jews, Christians and Muslims of many different backgrounds.
https://secure.wikimedia.org/wikipedia/en/wiki/Jerusalem_syndrome
Tsong jonge, wat een stuk met een hoop informatie.
Ik kan eigenlijk niets vinden waar ik het absoluut niet mee eens ben.
Ik denk ook dat jaloesie het grote probleem voor hardwerkende israëlisch zal blijven.
Eigenlijk is het altijd overal zo.
Ik ben er wel verwonderd over dat er nog zoveel linkse joden met zo´n soort weg met ons mentaliteit zijn.
Als ik een stel joden bij de Pvda zie die allemaal een levensstandaard hebben die ver boven het niveau ligt van de mensen waarvoor ze zeggen op te komen heb ik toch wel de neiging om me aan die mensen te ergeren.
@louis-portugal
Dat ligt vooral aan het marxisme. Dat maakt de mens slecht. Geldt evenzeer voor de andere kwaadwillige ideologieën. Een christen die tegelijk marxist is verraadt ook z’n eigen volk. Op het laatste CDA-congres werden talloze dolksteken in de rug van partijgenoten toegediend. Terwijl hun geloofsgenoten de Oriënt uitgejaagd worden knuffelen marxistische christenen de moslims als hun eigen kroost. En omdat Joden hier geen uitzonderingspositie innemen, kun je van Harry de Winter precies hetzelfde verwachten.
Zie comment 38 ( van Snitch) en die van mij onder no’s 40 en 46.
Ik heb eigenlijk geen zin meer om een heel betoog te gaan zitten houden.
Elke keer trap ik weer in de val van een of andere schreeuwer die wat absurditeiten brult en dan vervolgens laat weten dat ik de dossiers mag aanslepen die bewijzen dat de absurditeiten-schreeuwer het mis heeft.
Dus ik volsta met te verwijzen naar een uitstekend boekje waarin het allemaal bij elkaar staat, namelijk:
Yochanan Visser, “Israël aangeklaagd: de cognitieve oorlog tegen de Joodse Staat” en wel hoofdstuk 7: “Israël is een racistische staat”.
De lezer begrijpt dat de titel van dit hoofdstuk precies zo’n domme leugen-kreet is als “Snitch” hierboven er een paar bralt (en in dezelfde lijn) en dat Visser omstandig uitlegt waaróm dit een domme leugenkreet is.
Ik zeg wel eens dat het leven er een stuk makkelijker op zou worden als mensen niet meer zouden stelen, maar als ze zouden ophouden met liegen zou dat toch ook wel handig zijn en héél veel energie besparen.
@Martien
Degenen die hier regelmatig je artikelen lezen weten maar al te goed dat je niks schrijft of het is goed onderbouwd en dikwijls worden je artikelen met de nodige links vergezeld.
Snitch is waarschijnlijk weer zo’n dagdwaas die meent het gelijk aan zijn kant te hebben, omdat binnen zijn eigen waarschijnlijke linkse omgeving hem altijd gelijk zal worden gegeven daar deze groep mensen allemaal met eenzelfde soort oogkleppen op lopen.
Ik zelf kom hier in Blankenberge ook regelmatig van die mensen tegen die de wereld bekijken met oogkleppen op en zit je te praten met mensen over de hedendaagse situatie krijg je de grootst mogelijke onzin te horen.
Ik heb dan ook zo iets van dat Ik het maar met een dooddoener af moet doen en deze mensen in hun eigen waan te laten.
Meestal is het zo iets van “Belg zeker” want het heeft niet zo veel zin om in discussie te gaan met mensen die de waarheid toch niet willen of kunnen zien
Dit is ook erg leuk voor de mensen. Anja Meulenbelt en Thomas von der Dunk.
http://www.anjameulenbelt.nl/weblog/2011/10/03/de-israellobby-in-nederland/#more-63250
Meneer Pennings,
U noemt zionisme een geestesziekte beseft u dat wel?
” Een fervente “anti-Zionist”, deze Hulspas. Want zo heet dat tegenwoordig. Modern etiket voor een oude geestesziekte.”
Antwoord Martien Pennings: Als ik “anti-Zionisme” een geestesziekte noem, dan volgt daar niet automatisch uit dat het tegenovergestelde, namelijk Zionisme, óók een psychische ongesteldheid is. Je ziet ook dat ik “anti-Zionisme” tussen aanhalingstekens zet, waarmee ik, behalve met de woorden waarmee het begrip nog verder omgeef, bedoel te suggestivereren dat het eigenlijk gewoon anti-semitisme is.
Goedzo, die Hulspas geeft geen pas met zijn sprookjes. Gelukkig zijn er mensen met historisch besef die goed van de tongriem zijn gesneden om zulke lullo’s als Hulspas op zijn arrogante plek te zetten. Ratna Pelle heeft dat ook gedaan. Hoera!
De meest idiote verhalen van de pro-Palestijnse drammerts vind je op internet. Op het Vivaforum -- actueel kunnen ze er ook wat van.De grootste ergernis is wel een zekere Jaap met zijn semi-intellectuele anti-zionistische lulkoek. Ilan Pappé schijnt zijn goeroe te zijn.
Ik kwam daar ook een verhaal van een forumster tegen, compleet imuun ook voor historische feiten en met wel een heel opmerkelijk fantasierijke ervaring in Israel waar ze zou hebben gewoond zonder het proces van naturalisatie door te gaan en wel de Westbank dikwijls betreden. Later vond ik een soort gelijk verhaal terug op de site van Meulenbelt maar dan van een andere vrouw namelijk het verslag van Trees Kosterman. Haar verhaal werd doodsimpel op het forum gekopieerd alszijnde een ervaring van de forumster zelf (die verder met weinig argumenten aankwam). Ook niet netjes naar mevrouw Kosterman toe. Triest.
Ongelooflijk, alsof je in de eeuwen terug gaat toen het antisemitisme ook volop tierde en een “ooggetuige” idiote onzin over geofferde babies en bloeddrinkende joden rondstrooide. Hoe vaak is dat verhaal ook wel niet gekopiëerd door de antisemieten. Ik kan me er zo kwaad over maken. Nooit hebben de Palestijnen het gedaan het ligt altijd maar weer aan Israel. Alsof Israel de agressor is…..
Klote dit soort uitwassen.
Maar blijf het tegenspreken dit soort mafketels. Zet ‘m op! Het lijkt potdomme wel een epidimie zo langzamerhand.
Nu las ik ook laatst iets over de olijfboompjes. Er zou een olijfboomgaard zijn platgebrand door het IDF. Sensatie alom. Maar wat bleek, deze bomen waren niet in de fik gestoken maar verplaatst door het IDF. En zo komen de verhaaltjes de wereld in.
@Phillipine
Ik heb gereageerd op Anja Meulenbelt dankzij jouw link. Vriendelijk heb ik daar uitgelegd dat de aantallen van slachtoffers niet evenredig hoog (ergens ook vreemd dat ze daar lijken tellen alszijnde de uitslag van een match) zijn omdat Israel gelukkig veel (zelfmoord)aanslagen weet te verijdelen.
Ik sprak nog over vrede enzovoorts, en toen ik zonet een kijkje ging nemen en voor de nobelprijs wilde gaan bleek mijn berichtje te zijn verwijderd.
Dit smerige leugenstuk http://bit.ly/oLnAtw uit hetzelfde Joden-haatblaadje waarin ook Marcel Hulspas zijn vaste demoniseringsplek heeft, hoort hier ook vermeld te worden. Het is van Eva Ludemann -- (Guten Tag, Frau Ludermann!) -- in “De Pers” van 6 oktober 2011 en het ging onder de titel “Rupsje Nooitgenoeg eet de Palestijnse staat op”. Het staat vol met perverteringen, leugens en verzwijgingen. De gewone techniek van de Jodenhater. Hier http://bit.ly/qc44Nv en hier http://bit.ly/qCh5HT staat een kritiek op het lasterstuk van Loedervrouw.