Ambtenaren Amsterdam hielpen zichzelf aan koophuizen
Door: IngezondenElsevier – Amsterdamse ambtenaren en PvdA-politici hebben in de jaren zestig voor zichzelf 64 nieuwe koophuizen laten bouwen. Terwijl het door de PvdA-gedomineerde stadsbestuur verder alleen maar de bouw van sociale huurhuizen toestond, creëerden de ambtenaren een 'woonparadijsje' in Zuid.
"Some animals are more equal than others"
300 views
Geplaatst door: Ingezonden
op 8 feb 2012. Gearchiveerd onder Uit de media.
U kunt de reacties op dit artikel volgen via RSS 2.0.
Reacties en pingen zijn gesloten.
Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat hij zei: in gelul kun je niet wonen. http://tinyurl.com/7jlawkv
En waarom betaalbare huurwoningen niet bestaan, kan iedereen nu ook lezen.
http://tinyurl.com/3vwpgck
Nou lekker dan. PvdA bestuurders lieten door een openbaar fonds een exclusief wijkje opzetten. Waarom ben ik niet verbaasd?
21 januari 2006
De sociaaldemocratische afbraakpolitiek…
schreef ik o.a.:
“De verdeel- en heerspolitiek, het handjeklap van de verschillende stadsdeelcoalities met het vastgoedsyndicaat kan niet zonder ernstige gevolgen blijven. Je ziet als het ware hoe het vastgoedsyndicaat en de verschillende woningcorporaties zich al vast verlekkerd in de handen wrijven voor het geboden buitenkansje dat zich hier voor hun plots in volle omvang aandient: de sociaaldemocratische sloophamer.
Want als opeens alles tegen de vlakte moet (???) -- beleidsmakers en andere bestuurlijke maffioso noemen het een operatie met de naam van ‘Tuinsteden naar parkstad’ -- dan biedt dit vanzelfsprekend ongekende financiële mogelijkheden voor het gilde van beroepsspeculanten, en met dit gilde de tot op het bot toe gecorrumpeerde Amsterdamse ambtenarenapparaat en haar ambtenaren voor wie zo-of-zo-om het nodige aan de strijkstok blijft hangen.
De onderkoning van de stad, de PvdA-wethouder Duco Stadig heeft zijn ziel en zaligheid verkocht aan het vastgoedsyndicaat en nadat hij de stad omwille van een ongebreidelde expansiedrift m.b.t. het nog meer uit de grond stampen van kantoorcomplexen tot een bouwval van ongekende omvang heeft getransformeerd, zal hij voor dit uitverkoop- en afbraakbeleid van sociale woningbouw en betaalbare koopwoningen, als dank voor zijn loyaliteit na afloop van zijn wethouderschap ‘rijkelijk’ worden beloond.
Dit verwerpelijk sociaaldemocratische heerschap zit zelf hoog en droog en heeft zijn naaste medewerkers in staat gesteld om voor een prikje de meest begeerde woningen aan te kunnen schaffen. De door en door corrupte sociaaldemocratische bestuurscultuur en de nauwelijks onverholen vriendjespolitiek ten gunste van de verschillende stads(deel)bestuurders zal er garant voor staan dat dit nauwelijks enige aandacht in de publiciteit zal krijgen.”
Diep treurig, maar des te voorspelbaarder dat ruim zes jaar na dato, bij de zichzelf kritisch noemde media eindelijk her en der eens wat bellen gaan rinkelen.