De inhuldiging
Door: Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten
Bij het voetgangersbruggetje over de Brouwersgracht stond een magere dame van een jaar of veertig naast een bakfiets met het stuur in haar hand. Niet zo'n ouwerwetse afgebladderde bakfiets met een stang tussen de benen als rem maar zo eentje met een pas gelakte kuip die veel smaller is en waar het voorwiel voor de bak zit. In haar keurig verzorgde strakke zwarte mantelpak maakte ze wilde wijzende gebaren met haar andere hand. "Nee, Eduard! Daar hebben we geen tijd voor!" riep ze naar de bak.
In de bak zat een ventje van een jaar of zeven. Het kan ook acht of negen zijn. Ik zie dat er tegenwoordig niet meer aan af. "De brug staat vol met mensen en jij moet om 5 uur naar pianoles. We moeten héélemaal omfietsen. En mama moet om half zes thuis zijn anders staat Albert.nl voor de vaste deur en hebben we niets te eten vanavond!", gooide ze in de strijd. Het kereltje keek kwaad naar de oranje mensen langs de gracht. Die hadden wel plezier. Ze hadden lollige hoedjes op en bliezen op lange toeters.
"Godverdomme!", schreeuwde hij en met een hand op de rand van de bak leunend zwierde hij zich lenig uit de bak en liep naar de steeds uitbundiger wordende menigte langs de gracht.
"Eduard! Hier!", schreeuwde de mantelpak machteloos. De grimas op haar gelaat begon voor een seconde duivelse tekenen te vertonen maar streek vervolgens glad in onvermogen.
Het ventje bleef hangen bij de achterste linie van oranje volwassenen. Er was geen doorkomen aan. Dit was hoe dan ook een verloren wedstrijd.
61 views









Mooi mini-drama, Frik!
Ik moest bij het lezen denken aan dat jongetje bij de kassa van de supermarkt, dat met een neerslachtige uitdrukking tegen zijn moeder zei: "mama, sinds je met je pinpas betaalt, krijg ik nooit meer wisselgeld voor mijn spaarpot." Ook zo'n moment van overmacht.
ik denk dat er een reactie in het spamfilter is blijven hangen
Shit happens
Bakfietsen.. hahah, ja dat op zich is al een column waard. Dank Professor voor uw verslag over dit ventje.
Supporters en moeders met bakfietsen: straatterroristen.
Naar school, naar pianoles,naar vioolles, naar ballet, naar hockey, naar tennis, naar , naar…….
En geen tijd voor het echte leven! Voor gewoon een beetje plezier maken!
Triest! Godverdomme!
Edit: Proxie spam
@ 8 Caroline
Dag Manutius, ben je er weer?
Dat bruggetje noemden wij (kinderen die op de Herenmarkt speelden) vroeger het kippebruggetje. Gebeurde vaak dat je je knieen stootte aan die rot paaltjes als je zonder te stoppen met je fiets er over heen sjeesde. Het was ook altijd leuk om van dat bruggetje op het dak van een passerende rondvaartboot te springen om tot de volgende brug een stukkie mee te liften. Ik vind het nog steeds een gaaf bruggetje. Verder vind je in Amsterdam volgens mijn niet zo klein bruggetje.