De typisch linkse verdraaiing van Max van Weezel en Thijs Broer

Dat er heethoofden rondlopen die politici op internet op onoorbare wijze bejegenen is zondermeer waar, maar in de digitale versie van hun artikel “De hatemail regeert” wekken de twee linkse loonschrijvers Max van Weezel en Thijs Broer dat de kogel hier vooral van rechts komt. En nota bene in het opinieweekblad waar een nietsvermoedende criminoloog als Wouter Buikhuisen het hele nazi-repertoire over zich heen gesmeten kreeg, de volslagen onschuldige minister van Financiën Onno Ruding met Adolf Eichmann vergeleken werd, en prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld verweten werd dat hij een spoor van venerische aandoeningen in Zuid-Amerika achtergelaten had.

Als er rechtse politici in bruin gedompeld moesten worden, kon je je lol op als je zaterdag Vrij Nederland op je schoot ontvouwde. Het opinieweekblad is de medebedenker van de vuile oorlog tegen politici die geen lid waren van het rode diocees. Verscholen onder een patina van dikke stof heb ik nog stapels hatemail liggen door gekoesterde journalisten die hun inkomen vrijelijk mochten putten uit het vak van karakterbeschadiging. Het slechte geheugen van de linkse goegemeente valt de laatste tijd op, waar geroepen wordt om meer beschaving in het debat, maar waar links nu juist zelf bakermat was voor de vervuiling van de politieke discussie. De eerste doodsbedreiging van een bekende Nederlander vloeide uit de pen van de Rode Jeugd en was tegen de schrijver Godfried Bomans gericht. De bij Vrij Nederland op handen gedragen Castro-aanhanger Harry Mulisch trok natuurlijk geen partij voor Bomans, maar vond het zielig voor de Rode Jeugd dat ze vervolgd dreigden te worden.

Vanaf begin jaren zestig tot heden trekt een lang spoor van links verbaal en fysiek geweld over de gezapige groene weiden van ons land. Vol gescheten met mest dat rijkelijk uit de pen vloeide van linkse broodschrijvers die er hun beroep van maakten politici, wetenschappers, schrijvers en opiniemakers te beschadigen als deze niet tot de linkse kerk te bekeren waren. Vrij Nederland is in hoge mate medeschuldig aan het vervuilde klimaat waarin politici beschadigd worden. Het blad pionierde erin in een tijd dat Nederland nog onder een verbale vredigheid schuilging.

Zelfs Ayaan Hirsi Ali moest er in Vrij Nederland aan geloven. Xandra Schutte, toenmalig hoofdredacteur van Vrij Nederland, weigerde Ayaan Hirsi Ali haar excuus te doen naar aanleiding van het bedrieglijke artikel waarin Ayaan Hirsi Ali ervan beticht werd de doodsbedreigingen op haar leven verzonnen te hebben. Nadat door een oplettende VPRO-journaliste het tegendeel daarvan met spijkerhard audiomateriaal bewezen werd, bleef het muisstil  van de zijde van Vrij Nederland. En kennelijk was dit niet voldoende om de islam ter wille te zijn en dus vergrepen Rudi Kagi en Margalith Kleywegt zich nog eens aan de door moslims op straat mishandelde ex-moslim Ehsan Jami.

Het was in die dagen trouwens bon ton onder de linkse pers de mishandeling als bedrog af te doen. Als de onverlaten nooit gegrepen zouden zijn zou de leugen een lang leven vergund zijn.

Het is nogal ironisch dat juist degenen die de eerste scheet in het politieke debat gelaten hebben nu de meeste stankoverlast ondervinden. Was er dan ook maar niet mee begonnen, denk je dan. Je kunt je afvragen wat erger is: dat idioten op internet grove taal gebruiken, of dat serieus geachte journalisten karaktermoord op politieke opponenten plegen?

Share/Bookmark