Frans Timmermans en Job Cohen brengen mij in een Auschwitz-stemming (IV)
Door: Martien Pennings
Ik heb in de vorige afleveringen aangegeven hoe zo’n walgelijk boerka-standpunt van huichelsmoeltje Timmermans en opgewarmde golem Cohen past binnen een groter kader, dat van de PvdA, maar verder ook comfortabel zwemt in een wereldwijde en al 30 jaar steeds overheersender wordende cultuur die men kan zien als voorbereiding op een nieuwe Holocaust, dat wil zeggen: de vernietiging van Israël. Daarbij komt dat de wereldwijde permanente krisis van de islam nu acuut is geworden. De behoefte aan afleiding van de haat op de Joden, Israël en “Amerika” is de laatste jaren zo mogelijk nog groter geworden.Ik wees op de ontwikkelingsgeschiedenis van de 87-jarigeArthur L. Rubenstein, die zich een heel leven met de Holocaust heeft bezig gehouden, zich naar aanleiding van nine-eleven bewust durfde te worden van wat hij eigenlijk in zijn leven over de aard van de islam had geleerd en vervolgens een boek schreef: getiteld “Jihad and Genocide" (2010) dat twee factoren in het Westen aanwijst – islammooipraat en Israëlbashing – als de belangrijkste factoren die zullen leiden tot een nieuwe Holocaust.
En nu wil ik iets laten zien van de meer extreme manifestaties van de ideologie die huichelsmoeltje en opgewarmde golem, trouwens die hele PvdA, trouwens dat hele Orwelliaanse conglomeraat propageren. Een “cultuurrelativisme” dat al 30 jaar bezig is mijn cultuur te vergiftigen: de islammooipraat-annex-Israëlbashing-ideologie.
Vandaag transscribeer ik een stukje dialoog uit een documentaire van anderhalf uur van Marc Levin getiteld “Protocols of Zion”:
Abraham Foxman wordt ondervraagd door docu-maker Marc Levin en het gaat over de kwaadaardige mythe dat er “4000 Joden” niet zouden zijn opgedaagd op 11 september 2001 om in de Twin Towers te gaan werken omdat ze wisten dat de aanslag zou komen. Een aanslag die natuurlijk dan eigenlijk niet door al-Qaeda was gepleegd, maar door Israël en Bush zelf, die een excuus zochten oorlog te voeren tegen Arabieren en de islam.
Marc Levin heeft gevraagd: “Waar komt dat getal van 4000 vandaan?”
Foxman: “Een vriend uit Istanboel belde me op en zei ‘Hoe zit dat nou met die 4000 Joden?’. Ik zei ‘Waar heb je het over?’ Hij antwoordde ‘In een Turkse krant stond dat er 4000 Joden gered waren’. Een Duitse tv-ploeg zei laatste tegen me ‘Zeg asjeblieft dat het niet waar is!’ Ze zeiden dat de Duitse jeugd gelooft dat de Joden erachter zitten!” (1)
En dan legt Foxman uit, hoe de mythe in de wereld is gekomen: “Twee dagen na nine-eleven werd de Israëlische consul in New-York gevraagd of hij wist hoeveel Israëli’s er waren omgekomen. Nee, zei hij, maar er hadden 4000 familieleden gebeld vanuit Israël om naar hun familie te vragen. Daar komt het getal 4000 vandaan. Het doet er niet toe dat al-Qaeda de aanslag heeft opgeëist. De wereld gelooft wat hij wil geloven. De Protocollen dragen daaraan bij.”
Dit is ook de essentie van de documentaire. De Israëlhaters en Jodenhaters zijn niet gevoelig voor feiten, argumenten of de waarheid. Zij willen de Joden dan wel Israël haten. Ik heb het persoonlijk ervaren. Bijvoorbeeld op de site van de Volkskrant, in discussies in de comments over Israël. Jodenhaat en Israëlhaat hebben niets met feiten te maken, maar alles met psychologie. Daarom zijn de “Protocollen” ook zo populair, ook bij degenen die éígenlijk beter weten. De wil tot Jodenhaat schijnt het altijd weer te winnen. Enfin, ik verwijs nog maar eens naar mijn opstel over Israël. Misschien helpt het toch.
Wat ik bedoel, wordt door Alan Dershowitz goed onder woorden gebracht. (2) Hij hield in 2004 een speech ter gelegenheid van het krijgen van een “justice award”. Bij het verlaten van de zaal werd hij toegeschreeuwd door een aantal anti-Israël-demonstranten.
”It wasn't only their words; it was the hatred in their eyes. If a dozen Boston police were not protecting me, I have little doubt I would have been physically attacked. Their eyes were ablaze with fanatical zeal. The feminist writer Phyllis Chesler aptly described the hatred often directed against Israel and supporters of the Jewish state by some young people as “eroticized”. That is what I saw: passionate hatred, ecstatic hatred, orgasmic hatred. It was beyond mere differences of opinion. When I looked into their faces, I could imagine young Nazis in the 1930s in Hitler's Germany. They had no doubt that they were right and that I was pure evil for my support of the Jewish state ( . . .).”
Update: zie ook Manfred Gerstenfeld op Hoeiboei onder de titel "Mijn vijand Job Cohen".
________________________________________
(1) De Duitse tv-crew zal inderdaad, zoals de multikulse leugen-ideologie vereist, gesproken hebben over “Duitse jeugd” waar ze Turkse jeugd bedoelde. Zo zag ik gisteren een Vlaams krantebericht waarin melding werd gemaakt van een “Boycot-Israël”-actie waarvoor “studenten van de ULB” (Brusselse universiteit) zouden zijn komen opdraven. Maar een foto toonde gelukkig een hele rij Marokkaanse hoofddoeken met hun groene “Boycot-Israël”-T-shirts. Onze mainstream-media moeten steeds meer benaderd worden als Sovjet-media: de waarheid vanachter de façade halen wordt een wetenschap op zich.
(2) Alan Dershowitz, “The Case against Israël’s Ennemies”, p. 5.
340 views
Geplaatst door: Martien Pennings
op 9 feb 2011. Gearchiveerd onder Aan het eind van de dag . . . Martien Pennings.
U kunt de reacties op dit artikel volgen via RSS 2.0.
Reacties en pingen zijn gesloten.
“De wil tot Jodenhaat”.
Om te janken..
Onze media benaderen als soviet-media… volgens mij moeten we de msm helemaal niet meer benaderen.
Links laten liggen, soppend in hun eigen gaar.
Want als sonnet 66 opgeld doet…,
sonnet 66 van Shakespeare (het nummer noemen alleen al) was in vele kringen een daad van verzet én herkenning, van elkaar:
Ach ik citeer en dan begrijpt iedereen het wel:
Sonnet LXVI — Sonnet 66
Tired with all these, for restful death I cry:
As to behold desert a beggar born,
And needy nothing trimmed in jollity,
And purest faith unhappily forsworn,
And gilded honour shamefully misplaced,
And maiden virtue rudely strumpeted,
And right perfection wrongfully disgraced,
And strength by limping sway disablèd,
And art made tongue-tied by authority,
And folly (doctor-like) controlling skill,
And simple truth miscalled simplicity,
And captive good attending captain ill.
Tired with all these, from these would I be gone,
Save that to die, I leave my love alone.
“I leave my love alone”.
Een prachtig sonnet Maarten, heel droevig.
Mooie aanvulling op Martien’s artikel.
Voor diegenen die moeite hebben met het Engels van Shakespeare is hier een vertaling in modern Engels.
Het zou jammer zijn als de essentie van het gedicht verloren gaat; zijn maatschappij verschilde blijkbaar niet zoveel van de onze.
Exhausted with the following things I cry out for releasing death: for example, seeing a deserving person who has been born into poverty; and an undeserving one dressed in the finest clothes; and someone who shows trustworthiness wretchedly betrayed; and public honour shamefully bestowed on the unfit; and unblemished goodness forced into bad ways; and genuine perfection unjustly disgraced; and conviction crippled by corruption; and skill suppressed by those with the power to do it; and stupidity restraining the advance of knowledge; and simple truth being dismissed as simplistic; and good taking orders from evil. Exhausted with all these things I want to escape, except that by dying I would be abandoning my love.
Verdomd, jongens en meisjes!
Die Schudspeer had het ook al door.
Dank voor de moeite.
Ja, Martien, Shakespeare had het ook al door.
Het is alleen…ik hoop niet dat wij eens ook zo wanhopig worden
dat wij naar de dood verlangen en onze geliefde in de steek laten.
De wereld van Shakespeare verschilt niet veel van de onze.
Onrecht en kwaadaardigheid.
Helemaal waar, , Martien, Martha en Wachteres. Shakespeare was een mensenkenner avant la lettre.
Daarom blijft zijn werk zo fascinerend.
De waarheid vanachter de facade halen, ik vrees dat dat ook in het heden een sysiphus arbeid blijft.
En het is niet alleen gemakzuchtigheid die de apologeten drijft. Angst is de motor achter het ontkennen van observaties, het mooipraten van een vijandige houding, en het schuldbewust toestaan van perverse attitudes tegenover het land waarin men zich al dan niet met leugens toegang heeft verschaft.
Een gezond organisme, of maatschappij in dit geval, zou het vanzelfsprekend vinden om zulke zelfverklaarde destructieve elementen de grens over te schoppen.
Regardless of ze bij thuiskomst wellicht een pak slaag te wachten staat.
Voor het mislukken van hun missie, no doubt, en niet omdat ze zo afwijken van de teneur in hun community.
Ah , Martien, we zijn nog lichtjaren verwijderd van zelfbescherming.
http://bit.ly/hmztVZ
In het kader van een Verenigde Nazi’s campagne voor vrouwen-emancipatie werden verschillende rolmodellen op de officiële “Palestijnse” tv gepresenteerd:
“As part of a TV campaign to ‘support women’s issues’ in the Arab world, a TV clip presenting several ‘model women’ was broadcast on more than 50 Arab TV stations including Palestinian Authority TV. One of the women promoted as role models for Arab women today is famous for her terrorist attack that killed dozens, and another is famous for celebrating the Martyrdom deaths of her children.”
http://bit.ly/hmztVZ
Toch ondanks de onafzienbare reeks eigen ervaringen en de artikelen van Martien en E.J. Bron, onvermoeibaar op de barricades, doet het toch wat om de reacties te lezen.
Mijn conclusie daaruit: “ik ben niet alleen”.
Wat niet zegt dat we met velen zijn.
En ook niet zegt met weinigen.
Daar moet op gedronken worden naar goed Rommeliaans gebruik!
Proost!
`@ Maarten
Zo is het maar net, met weinigen, maar een veelheid aan onafhankelijke
en strijdbare geesten!!
Proost en dat we ze nog maar lang in vrijheid mogen drinken!!