Gesprekken met Gabriël (2)

Door: D. G. Neree

Mijn polsen deden pijn. Ik masseerde ze en keek de woonkamer rond. Alles lag en stond waar het hoorde te liggen en te staan. De klok vertelde me dat er nog geen uur voorbij was gegaan sinds er aangebeld was door die… die… Een angstig vermoeden deed me opstaan en het huis doorzoeken. Na een grondige inspectie bleek er niets gestolen of zelfs maar aangeraakt te zijn, maar pas toen ik zeker wist, dat ik alleen was, schonk ik mezelf de voorgenomen borrel in,zette me op de bank en bekeek het papier op tafel.. Het was geen alledaags papier, maar zwaar en ruw, met  onregelmatige randen. Handgeschept, ongesneden papier, met met zwarte inkt beschreven, misschien met een kroontjespen, in een regelmatig en ouderwets aandoend handschrift. Vreemd. Met enige moeite las ik:

 

"Den lezer heil,

 

Bijgaand treft u de creditnota voor de periode 0 tot en met 2010 AD. Bij een controle van onze administratie is gebleken dat u een achterstand heeft op spiritueel volggedrag. De nu openstaande mogelijkheden zijn onbeperkt. Wij hebben de nota vermeerderd zoals aangekondigd en de heilige geest over u uitgestort. We willen u derhalve dringend verzoeken, desnoods sommeren we u, om over te gaan tot een spoedige uitbetaling in de vorm van geschriften en opinies met betrekking tot hetgeen u is ingegeven door deze. Mocht u echter wederom in gebreke blijven dan zien wij ons genoodzaakt de eindtijd der gehele wereld in te luiden. Wij vertrouwen er op dat u het niet zover zult laten komen.

 

Hartelijke groet,

 

In naam van de opperste God (dus niet zomaar eentje, maar echt de allergrootste)

 

Gabriel Beaude

 

Zaakgelastigde."

 

Ik proestte het uit. Wat een absurde toestand. Moest ik dit geloven? Ik draaide het papier om. Op de achterkant was met wilde hanepoten "Dat bedoel ik dus!"  opgekalkt en mijn hilariteit sloeg om in bezorgdheid. Wat was er net eigenlijk gebeurd? Die man, die Gabriel… wat een vreemd figuur. Dat taalgebruik en dat zwaard… Had iemand een grap met me uitgehaald en me een goochelaar op mijn dak gestuurd? Wie dan? En waarom?  Ik liep naar het raam en keek de donkere straat in. Daar leek alles normaal en rustig. Een stille zomeravond.

 

Of was het een solo-actie geweest van een gek, een geflipte illusionist? Was ik gehypnotiseerd? Dat licht…. het was zo werkelijk. Werkelijker zelfs dan deze, de normale, dagelijkse wereld. Met meer inhoud. Wezenlijker. Je zou toch zweren…
Ik pakte mijn telefoon en tikte op een voorkeurstoets. Na  een tiental seconden werd er opgenomen.
"Met Chris."
""Hai Chris, goed dat je thuis bent. Er is me net iets vreemds overkomen. Ik kreeg bezoek van ene Gabriel Beaude. Ken je die?"
"Beaude? Zegt me niets. Waar kwam hij voor?"
"Tja… dat is wat lastig uit te leggen zo. Ik wou even langskomen en je iets laten zien. Ben je ergens mee bezig?"
"Neenee, dat is prima. Ik zie je zo wel".

 

Het was een zwoele zomeravond en ik besloot te gaan lopen. Maar toen ik drie straten van huis verwijderd was, wist ik plotseling zeker dat ik gevolgd werd. Ik stopte en keek achterom. Een vrouw liet haar hondje uit en verderop, aan de overkant van de straat, zaten twee opgeschoten jongens op een vensterbank een patatje te eten.

De stoep achter mij werd slechts bevolkt door kuddes slordig geparkeerde fietsen, een overstromende vuilnisbak en langs de gevels woekerend onkruid. Het hondje was ondertussen overgestoken.
"Ga naar huis!", galmde het uit de vuilnisbak en spuwde daarbij alle rommel op straat. "Aanschouw dit! Dit is de menselijke geest!". De troep lag over de hele breedte van het trottoir. Daar lag inderdaad niet veel bruikbaars meer tussen maar godallemachtig: Ik schrok me bijna dood!
"Wat zijn dit voor geintjes, chef? Wat moet je van me? Ik wil het nu weten ook. Rare briefjes, magische zwaarden en nu bijzonder doen vanuit een vuilnisbak? Wil je me gek hebben of zo? Voor welke omroep is dit? Ik verdom het om hier aan mee te doen."
De vuilnisbak begon te gloeien. Dat zelfde licht weer. Dat pure en reine.
"Keert huiswaarts, XXX, daar zal je het antwoord vinden! Ik neem niet, behalve waar, maar geef slechts ten behoeve van het geheel. Zo is mijn taak. Keert huiswaarts en vindt de zuivere van geest waar u al zoveel over schreef. Doe dat maar. Dat is het beste voor ons allen."

(wordt vervolgd)

Klik hier voor deel 1

Share/Bookmark

116 views

Geplaatst door: D. G. Neree op 19 jul 2010. Gearchiveerd onder Vrijdaagse verhalen. U kunt de reacties op dit artikel volgen via RSS 2.0. Reacties en pingen zijn gesloten.

7 Reacties voor “Gesprekken met Gabriël (2)”

1. 1
   Maarten zegt:

   19 juli 2010 om 08:07

   't Wordtecht spannend.
2. 2
   Tulay zegt:

   19 juli 2010 om 08:46

   creditnota ?
3. 3
   Jasterke zegt:

   19 juli 2010 om 09:35

   als steeds onnavolgbaar  …dank u DG…
4. 4
   toetssteen zegt:

   20 juli 2010 om 23:04

   Ik denk dat we even moeten wachten, maar dan gaan we de ontknoping horen! Heb er alle vertrouwen in.
5. 5
   Prof. Drs. G.B.J. VanFrikschoten zegt:

   20 juli 2010 om 23:11

   Het lijkt er inderdaad op, gezien de parallelle IRL ontwikkelingen, dat dit een nog nooit vertoond verhaal gaat worden qua opzet. 
6. 6
   Moor zegt:

   21 juli 2010 om 11:37

   "Voor wie het geldt, zal het weten – voor wie twijfelt, geldt het niet."
   Fr. van Eeden – 1911
7. 7
   Moor zegt:

   21 juli 2010 om 12:03

   Hulde aan de schrijver en adhesie aan de Engel !
   "En als er iets verfoeilijk is en een vloek van deze tijd, dan is het wel ons artistiek gepriegel met vormen, in plaats van ons te gedragen als slachtoffers op de brandstapel, die tekens geven door de vlammen heen." – Antonin Artaud, Le Theatre et son Double, 1958

Reacties zijn gesloten