Het Duitse volk verkeert in staat van ontbinding
Door: E.J. Bron(in voortzetting op de boodschap van Sarrazin)
Het is een nuchter inzicht: We trekken ons uit de geschiedenis terug. Thilo Sarrazin omschreef de gevaren voor de toekomst van Duitsland en gaf de realiteit prijs. Hij sprak voor het eerst uit wat de mensen al tientallen jaren bezighoudt: dat onze kleinkinderen en nakomelingen in een Duits land kunnen leven en niet onder moslims. Dat heeft gezorgd voor moorddreigingen. We leven in een land, waarin het gebruikelijk is geworden om met de dood bedreigd te worden wanneer we over de islamisering van Duitsland spreken, om het even of het schrijvers, wetenschappers of professoren zijn. Nu ook Thilo Sarrazin. Hij becommentarieert het kort: »Deze situatie houdt op den duur niemand vol.«
Het is moeilijk voorstelbaar in een land te leven waarin op het vrije woord de doodstraf staat, waarin de politieke correctheid het bewustzijn van de mensen heeft gemanipuleerd. We weten niet eens wie het is, die hen in levensbedreigende situaties stort en methodes van het nationaalsocialistische regime overneemt.
Een man heeft na jarenlang onderzoek opgeschreven wat er al tientallen jaren in het land plaatsvindt. Bij de partijen breekt een collectieve hysterie uit. Tot in de hoogste regionen van de regering huilt een roedel ontkenners en weet niet meer, dat alles al een keer gezegd en er tegen gewaarschuwd is. Stevig in de greep van de Sarrazin-koorts hebben ze zich overgegeven aan belachelijkheid. De kreet van verontwaardig bij de SPD en Die Linke, doordringend tot in de top van de staat, was net zo zinloos als pijnlijk, want in de historische vergetelheid zagen ze over het hoofd dat datgene wat Sarrazin gedacht en opgeschreven heeft, hun eigen partijgenoten 30 tot 40 jaar geleden al hebben voorspeld. In zijn regeringsverklaring zei Willy Brandt: »Het is noodzakelijk geworden, dat we er met zorg over nadenken waar de opnamecapaciteit van onze samenleving uitgeput is en waar de sociale rede en verantwoordelijkheid hieraan een einde maakt.«
We luisteren er met verbazing naar, de opnamecapaciteit was in 1973 al uitgeput. Ook zijn opvolger, bondskanselier Helmut Schmidt, maakte attent op de integratiepolitieke problemen en waarschuwde: »Bij de toevloed van gastarbeiderfamilies is de toelaatbare grens inmiddels bereikt en in veel gevallen al overschreden.«
Wellicht zou hij een beroerte hebben gekregen, wanneer iemand hem gezegd zou hebben dat er op zekere dag imams aan Duitse universiteiten zouden worden opgeleid, Turken als leraren op Duitse scholen zouden worden geworven en onze politieagenten door Turkse clans zouden worden aangevallen. Maar de tegen Sarrazin revolterende SPD zal haar oude bondskanselier niet tot racist verklaren. Dat een ongecontroleerde integratie zonder enige maatstaf tot de ontbinding van de Duitse samenleving zou leiden, was te verwachten. Dat zich een agressieve islam vanaf Duitse bodem over Europa zou uitbreiden, was minder te verwachten – hoewel de op expansie gerichte ambities in de hele wereld bekend waren en de dreiging met de Jihad tegen het westen de wereld opschrikte. Niemand wilde de waarschuwingen horen.
»Het is waar, dat wij het huidige aantal Turken in de Bondsrepubliek niet kunnen houden, daarop is ons sociaal systeem niet berekend. We moeten nu heel snel verstandige stappen inleiden om een terugkeer mogelijk te maken.« Deze terugkeer, die Helmut Kohl in 1982 eiste, wilden de Duitse burgers ook. Ook fractievoorzitter Alfred Dregger benadrukte op een bijeenkomst van de CDU in Bonn: »De terugkeer van de buitenlanders naar hun vaderland mag niet de uitzondering, maar moet de regel zijn…We dienen te bevorderen, dat de overgebleven rest van Duitsland in de eerste plaats bestemd blijft voor de Duitsers.«
Een vanzelfsprekendheid, die latere politici volledig ignoreerden. Het verdringen van Duitse burgers staat tot op de dag van vandaag op de agenda. Een voorbeeld van de laatste tijd: drie Duitse scholieren op een school in Berlin-Neukölln, de enige Duitsers onder Turkse kinderen in de klas, werden uitgescholden en aangevallen. Een moeder, die de directeur om hulp vroeg, werd afgewezen. De ouders moesten hun eigen woning verkopen en verhuizen om het kind op een andere school te plaatsen. Een andere familie wordt aangeraden om gewoon te vertrekken als zij last hebben van de moskee.
Zo begon de schade aan het Duitse volk. We hebben de moslims niet opgenomen, opdat ze op zekere dag in onze maatschappelijke orde ingrijpen en zich nestelen in partijen en overheidsinstanties. Een geïmmigreerd volk kan onze politiek niet meebepalen. En moslims kunnen zich in ons land niet zo voordoen alsof de wereld van Allah al boven ons zou zijn. Ooit zal het een fenomeen in de historie worden genoemd, dat de islam in Duitsland meer dan een halve eeuw lang een stilletjes werkend netwerk kon uitbreiden en de regering tot zwijgen kon brengen.
Niemand in het land wilde dat Duitsland een immigratieland wordt, want men wist, dat de integratiekansen dalen met een toenemende immigratie. De voormalige minister van buitenlandse zaken Hans-Dietrich Genscher verklaarde voor de Bondsdag in 1984: »We zijn geen immigratieland. Wij kunnen dat gezien onze grootte en onze bevolkingsdichtheid niet zijn. Daarom gaat het er om….om tot een vermindering van het aantal buitenlanders te komen.«
Wordt hij nu tot volksophitser getorpedeerd of had hij, de toekomst van Duitsland voor ogen, gelijk? Net zoals Sarrazin nu, heeft hij feiten op tafel gelegd. Maar bijna niemand merkte, hoe wij heel langzaam de probleemwereld van de buitenlanders werden ingezogen, die onze meest dringende sociale en economische belangen naar de achtergrond drukten. Het was het begin van een opkomende gespannen situatie.
Men zag al, dat multiculturele samenlevingen conflictsamenlevingen zijn. In verhitte discussies werd gewaarschuwd tegen economische, culturele en maatschappelijke gevolgen van de massa-immigratie van Turkse families. De SPD-politicus Martin Neuffer eiste om vooral de immigratie van Turken te beperken. »De verplaatsing van de Turkse bevolkingsgroei naar Duitsland is een gevaar voor de openbare veiligheid.«
Het demografische wapen werd het baken van de moslims in Duitsland. Niemand begrijpt vandaag, dat er 30 jaar geleden tegenover dovemansoren werd gepraat. Het sprookje van de hulp van de Turken bij de opbouw van Duitsland is onzin. Turkije was een ontwikkelingsland en kreeg tot het jaar 1998 ontwikkelingshulp van Duitsland.
De regeringen, die na Helmut Schmidt kwamen, moeten niet helemaal goed bij hun verstand zijn geweest toen ze na deze waarschuwingen de poorten voor de Turks-Arabische invasie nog verder openden. Ze moeten hebben geweten, dat Duitsland economisch en maatschappijpolitiek toe zou stevenen op een ruïne. Er mag niet over worden gepraat, dat de hele asielzoekers- en migrantenpolitiek, zoals economische experts inschatten, de staat elk jaar meer dan 100 miljard euro kost. De daadwerkelijke hoogte wordt streng geheim gehouden. Wat daarmee aan Duitse families, armen en mensen in nood werd onthouden, heeft zware schade aangericht in het volk. Wat resteerde was een zwaar beschadigd sociaal stelsel en gezondheidswezen. Er zal een aanklacht worden ingediend, dat de Duitse burger het leven van Oriëntaalse volkeren, die hij niet in het land wilde hebben, moest meefinancieren, en wel in die mate, die de kosten van de financiële crisis ver overtreffen.
De stormaanval van immigranten wierp nog een heel ander probleem op: om het bevolkingsoverschot in Turkije naar Duitsland over te hevelen en van Duits geld zijn onderhoud te financieren, was net zo absurd als gevaarlijk. Turkse intellectuelen in Istanboel hebben destijds met hun hoofd geschud en er zelfs om gelachen wie Duitsland nu eigenlijk het land binnenlaat. Inderdaad waren het voor het grootste gedeelte de laagste klassen, waarmee Turkije zelf niets kon beginnen en blij was ze kwijt te zijn. Ook wat betreft dit punt heeft Sarrazin de realiteit een naam gegeven.
Toen een groep Duitse toeristen een Turkse reisleider hiernaar vroeg, zei deze heel openhartig een beetje spottend: »Denkt u dan dat we onze elite naar Europa zouden sturen?« Nu wachten in Anatolië miljoenen op de toetreding van Turkije tot de EU om in Duitsland te leven van het schijnbaar onuitputtelijke sociale fonds. In hun vaderland beschouwt men hen als bezinksel van de samenleving. Wellicht voelt mevrouw Schavan zich er daarom verantwoordelijk voor om »integratie door onderwijs« te propageren. Ze zou intussen toch moeten hebben herkend, dat de massieve integratie uit Voor-Azië en Afrika de onderwijscatastrofe in die mate heeft veroorzaakt en dat mensen uit archaïsche tradities niet in moderne samenlevingen kunnen binnendringen.
De eerste buitenlandergevolmachtigde van de Duitse regering in Nordrhein-Westfalen en SPD minister-president Heinz Kühn zei in 1980: »Als het aantal buitenlanders een bepaalde grens overschrijdt, ontstaan er overal ter wereld stromingen van een vreemd gevoel en afwijzing…Onze mogelijkheden om buitenlanders op te nemen, zijn uitgeput.«
Wat de Duitsers destijds bezighield, sprak bondskanselier Helmut Schmidt duidelijk uit: »Mij komt geen Turk meer over de grens.« Ook zijn partijgenoot Martin Neuffer waarschuwde. »Er is weinig kans, dat de integratie-inspanningen van de Bondsrepubliek er ooit toe zullen leiden dat de Turken Duitsers worden. Er dient rekening mee te worden gehouden, dat de integratiekansen met de toenemende massa van Turkse bevolking verder afnemen. Des te meer Turken hier leven, des te geringer is de kans dat het tot een echte inburgering komt. Op de vorming van woningzwaartepunten van de buitenlanders volgt het verdringen van de Duitse bevolking uit hun stadsdelen.«
We begrijpen tegenwoordig niet, dat onze politici de intensieve eis naar een fundamentele herbezinning wat betreft de immigratiepolitiek ignoreerden. Zonder historische kennis en gespeend van gezond verstand deden ze net alsof ze geen alarmsignalen zouden hebben opgemerkt. Deze signalen moest pas vele jaren later Thilo Sarrazin geven. Het is niet uit te leggen waarom de regering haar burgers over de ware gebeurtenissen in het land heeft misleid en de interesses van de migranten boven die van het Duitse volk plaatste. Steeds opnieuw werden er geldverslindende speciale hulpprogramma’s opgesteld, waarvan Duitse arbeiderskinderen slechts kunnen dromen. Als Berlijn de hoofdstad van de kinderarmoede wordt genoemd, is dat een van de grootste schades die het Duitse volk worden toegevoegd.
Na 40 jaar schijnt het woord integratie achterhaald te zijn. Het is een integratiecircus geworden. Dure islamconferenties kwamen niet verder dan weeklagen. Iedereen weet dat de integratie is mislukt en moest mislukken, want men kan van een Turk geen Duitser maken, wat overeenkomt met de woorden van minister-president Erdoğan: »Jullie moeten altijd Turken blijven.«
De politici hebben tot op de dag van vandaag niet begrepen dat de islamitische wereld nooit te integreren is in de westerse wereldorde en in de cultuur van het Avondland, dat op een christelijk fundament rust. Ze willen niet erkennen, dat een Turk het geestelijke culturele Europa nooit kan begrijpen, ook niet in de tweede en de derde generatie. Pas enkele jaren geleden zei oud-bondskanselier Helmut Schmidt: »De door enkele intellectuele idealisten zo genoemde multiculturele samenleving, dus een mengeling van Europese en buiten-Europese culturen, is tot nu toe nergens gelukt…In zoverre was het een fout, dat wij in het begin van de jaren-60 gastarbeiders uit vreemde culturen ons land binnenhaalden.«
Dat zou onze nieuwe generatie functionarissen, die in de partijen opklommen en er nu onzeker en zonder oriëntering bij staan, in haar oren moeten knopen. De nieuwe bondspresident, met de genade van mevrouw Merkel op de hoge zetel geheven, veroorloofde zich als woordvoerder van het Duitse volk, dat hem niet heeft gekozen, de opmerking: »De islam hoort bij Duitsland.« Dat was niet alleen opnieuw een overschrijding van zijn competenties, maar het bewijs, dat er noch kennis noch enig idee van de Duitse staat voorhanden is. Hij zou naar wetenschappelijk onderzoek moeten kijken en zich ook moeten laten uitleggen hoe islamonderwijs met het oog op de trouw aan de wet in de zin van onze grondwet moet worden geïnterpreteerd. Het lijkt erop, dat hij nog nooit gehoord heeft van de politieke ideologie van de islam, die een revolutionaire is.
Wanneer hij met de Turken en zijn kanselier van mening is dat moslims en moskeeën bij Duitsland horen, moet het hem ontgaan zijn dat er al enige tijd een golf van bezinning door Europa trekt en dat deze golf van nationale identiteit ook Duitsland heeft bereikt. Het getuigt van een slechte stijl en een slechte houding om zonder ervaring, zoals zijn voorgangers die bezaten, het volk wijs te maken dat het een buiten-Europese ondermijning heeft te accepteren. En laten we nu eindelijk eens die holle frase van racisme uit het spel laten wanneer het bij de dreigende islamisering van Duitsland om de cultuur en de tradities van ons land gaat. Men zal Helmut Schmidt niet met moord bedreigen en kanselier Merker zal geen, wat ze wel deed in het geval van Sarrazin, aanbevelingen uitdelen wat er met hem moet gebeuren. Nog altijd steunend op politieke correctheid, een oncorrect nieuwssysteem, zal zij, net als de regeringen voor haar, verder bepalen wat de burger mag weten en wat hij niet zou moeten weten.
Op het scherpst van de snede is de »politieke correctheid« over de hoofden van het Duitse volk heen geveegd. In constante confrontatie tot de burgers. Het was niet moeilijk het volk onmondig te maken. Maar ook dictatoriale manieren van regeren kunnen een volk niet eeuwig voorschrijven dat het met vreemde volkeren moet leven en zijn identiteit moet opgeven. Het boek van Sarrazin doet hopen, dat we langzamerhand onze taal terugvinden. Dan zullen we vragen hoe het mogelijk was, dat Duitsland kon vervallen tot een toestand van diepe onrust, onzekerheid, gewelddaden en stijgende criminaliteit. Hoe het kon gebeuren, dat het in een algehele verwaarlozing terechtkwam.
Men zal deze vragen op zekere dag openlijk stellen en ze zullen ook de Bondskanselier bereiken. Waarom ze de waarschuwing van Duitse staatslieden in de wind geslagen heeft en de weg verder plaveide, die leidt tot een islamitisch gevormd Duitsland. Waarom ze tegen jonge Turken zei: »Het is ons gezamenlijke land« Men zal ook vragen waarom ze niet tegensprak toen een bekende moslim in Duitsland beweerde: »Dit land is ons land.« Ze sprak ook niet tegen, toen minister-president Erdoğan Duitsland een »provincie van Turkije« noemde. Ze zou moeten weten, dat ze daarmee het vaderland van de Duitsers afpakt.
De dag is niet ver meer waarop ze moet uitleggen hoeveel de Duitse staat voor de migranten uit vreemde culturen en voor de hele immigratie-industrie heeft betaald. Ze zal de hoogte van de migratiekosten niet langer kunnen verzwijgen. Elk land in Europa begint zijn politici al vragen te stellen. Voor veel Europese landen is het een curiositeit geworden dat de Duitse staat op kosten van zijn burgers het leven van vreemde volkeren financiert. Niet Sarrazin heeft ons land gespleten, maar diegenen die hun machtsinteresses voor de wil van het volk lieten gaan. Sarrazin heeft het ons duidelijk voor ogen gehouden en daarmee de kring van de grote waarschuwers gesloten: »Het is het recht van ieder land en van iedere samenleving om zelf te beslissen wie het in zijn staatsgebied en haar samenleving willen opnemen en ze hebben het recht om daarbij te letten op het behoud van de cultuur en de tradities van hun land.«
Sinds zich in Duitsland een onherkenbare strategie van een islamitisch netwerk in Duitsland verspreidde, staan de silhouetten van vlammen op de muren. Wie is het, die probeert de vrede in het Duitse land in brand te steken? Al jarenlang trekt er een visioen door het land, dat omschrijft wat zich naar Duits voorbeeld in Turkije zou kunnen afspelen. Wanneer er in Turkse steden christelijke stadswijken zouden ontstaan en het op straffe verboden zou zijn om hierop kritiek te hebben. Wanneer christenen ook op het platteland hun woningen zouden behouden en door de Turkse staat royaal zouden worden ondersteund. Als ze grond zouden mogen kopen en aandelen konden kopen in industriële ondernemingen. Als men ze zou opnemen in overheidsdienst en hen ministersposten zou geven. Om daarop kritiek te hebben, zou strafbaar zijn. Het Turkse volk zou geen mogelijkheid hebben om het oprukken tegen te houden. Dat er kerkklokken naast moskeeën zouden luiden, zouden ze moeten accepteren. Of er in Turkije een oorlog zou uitbreken, was nog niet te overzien.
Bron:
Auteur: Siegfried Sikmaringen
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
@EJB
Dank voor je (naar het lijkt onvermoeibare) vertaalwerk. Ik ga nu eerst de Duitse tekst eens lezen -- gewoon, omdat ik daar aardigheid in heb en Duits een mooie taal vind, veel mooier dan bijvoorbeeld het nasale Frans (een mal soort potjeslatijn, nalatenschap van dronken legionairs, zwervers en ander schorem).
Ave Maria!
Francisco
@Francisco
Succes en veel leesplezier!! (hoewel je niet echt vrolijk wordt van het artikel!
)
Ik heb net je vertaling op art. 7 gelezen over Udo Ulfkotte en nu dit weer.
‘Vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe…..”.
Enfin, tegen onze kinderen zeiden we wel eens: ‘Als je ergens niet omheen kunt, moet je er dwars doorheen’.
E.J., kun je niet eens een leuke mop uit het Duits vertalen?
O nee, dat is waar ook, Duitsers hebben geen gevoel voor humor!
@Wachteres
Zoals je weet, heb ik absoluut niets op Duitsers tegen. Integendeel, zou ik zeggen. Je weet dat onze dochter vlakbij Trier woont en een klasse Duitse vriend heeft.
Maar een echte leuke Duitse mop moet ik nog steeds horen eigenlijk!!
Francisco,
Je stelt me teleur. Ik had gedacht dat jij, als bon-vivant, helemaal gek op de Franse taal zou zijn.
Nu blijkt dat je het stijve, saaie Duits mooier vindt. Je blijft me verbazen.
Je bent nooit wie je zegt of lijkt te zijn!
Ik roep al wat langer dan gisteren dat het een zeer goede zaak is dat in Duitsland eindelijk ook eens gepraat wordt over de islamisering, in hun geval met name door Turken, en dat je in het openbaar kunt zeggen dat het een onbegaanbare weg is om net te doen alsof de Turken ooit Duitser zullen worden.
Het Duitse volk is er, net als het Nederlandse, allang achter dat we met de islam een zeer groot probleem hebben binnengehaald. De vraag moet niet langer zijn of er een repatriëring komt, maar wanneer. Dat zal niet van een leien dakje gaan en mogelijk ook niet zonder bloedvergieten (al zal niemand dat graag willen), maar dat het zal gebeuren lijkt me buiten twijfel. In dat opzicht is het veel belangrijker wat er in Duitsland gebeuren gaat dan wat er in NL gebeurt. Duitsland kan het zich, net als Frankrijk, veroorloven om alle Europese regelgeving aan de laars te lappen en men zal dat doen ook, zeker als het om overleven gaat. Ik kijk uit naar die dag. Prachtig trouwens te lezen hoe Erdogan met z’n eigen imbeciele citaat om de oren wordt geslagen.
Wie zou de Duitsers daarin ongelijk willen geven, of de Nederlanders, of de Fransen of welke Europese natie dan ook?
Ik zou er geen weten. Mochten er nog christenhondjes meelezen op deze site, stuur dat artikel dan maar naar je politbureau…
Reconquista!
Francisco
PS Ik word er mogelijk niet vrolijk van, @2 EJB, maar wel opgewekt. Goedgemutst verdwijn ik in de nacht…
@ 4 E.J.Bron
We zijn een aantal keren in Trier geweest, vlak over de grens met Luxemburg.
Mooie stad en een mooi gebied. Onze dochter en haar man staan ‘s zomers op een camping bij Hamelen.
Ik zal je een merkwaardig verhaal vertellen. Henk V. zei jaren geleden al vaak dat hij het gevoel had dat zijn voorouders uit Duitsland kwamen. Ik lachte er maar wat om.
Maar onze dochter doet aan genealogisch onderzoek en wat blijkt; ‘Van alle kanten komen zijn voorouders uit Duitsland’.
Toch hebben wij in feite meer met Engeland dan met Duitsland.
Wachteres november 2nd, 2010 22:03
Ik vrees dat ik niet zo gek veel kan doen aan het beeld dat jij van mij hebt.
Laten we ‘t er op houden dat ik altijd ben wie ik lijk te zijn. Dichterlijke vrijheid etc.
Ave Maria!
Francisco
Francisco,
Ik verwacht niet dat jij iets aan dat beeld doet. Een mens is wie hij is en sommige mensen zijn een groter raadsel dan anderen, misschien ook voor sommige anderen. Tulay begrijpt je vast beter!.
Maar daarom hoef je niet slecht te zijn!
Ik verwacht niet dat je iets aan dat beeld doet. Een mens is wie hij is.
Sommige mensen zijn wat onbegrijpelijker voor sommige anderen, denk ik. T. begrijpt je ongetwijfeld beter.
Ik kan die naam niet voluit plaatsen, want dan komt mijn boodschap niet door, heb ik gemerkt!
Vanavond in Nieuwsuur,
Massale stormloop op de Griekse grens door Afghanen vanuit Turkije, ze zwerven rond op pleinen
en straten en worden door de burgers bedreigd en weggejaagd. Is dit wat de linkse elite voor
ogen stond en staat? Al zo’n 30 jaar geleden waren er bezorgde politici die de immigratie van
niet westerse allochtonen aan de kaak stelden en pleitten voor bewaking van de buitengrenzen.
Eerder in het programma kreeg ene Rob Riemen uitgebreid de gelegenheid om z’n boekje te
promoten waarin Wilders weggezet werd als fascistt. Dit tot grote vreugde van Twan, de linkse
spreekbuis van de “onafhankelijke”NOS.
Enfin, met deze blijde mededeling, Wilders is ‘n fascist, kunnen z’n aanhangers het weer doen.
Wachteres november 2nd, 2010 22:50
Ik streef er naar het Nederlands zo te gebruiken dat het duidelijk is. Dat er geen woord Frans bij is, zeg maar.
Om met Rivarol te spreken: “Ce qui n’est pas clair n’est pas français.’.
Hoe mensen zich toch kunnen vergissen, niet? Typisch Frans kwaaltje.
Ave Wachteres!
Francisco
Super vertaling weer van EJB en wat een werk., alle Achtung Herr Bron.
Helaas kan ik geen moppen navertellen, maar heb er genoeg hele goeie hier gehoord. Zeker in het NRW kunnen ze er wat van. Ook in het toenmaling Oost Duitsland, die konden prachtige moppen vertellen over hun regime, waren doordenkertjes, dat wel.
Alleen speelt deze hele geschiedenis van hordes onrendabelen die de grenzen belagen niet alleen in Duitsland maar in heel West Europa, en dus net zo erg in Nederland zoals we weten. En weten jullie wie zich er het meeste druk over maken dat geprobeerd wordt het tij te keren? Jawel de Nederlanders die gezellie in het verre buitenland zitten en van toeten nog blazen weten er niet tussen wonen en ook niet mee geconfronteerd worden, en links geïndoctrineerd worden door de wereldomroep middels hun site expats. Heb net weer een stukje gelezen en werd er beroerd van. Ik heb me onthouden van kommentaar. Want een scherp antwoord met tegen argumenten wordt daar niet zo op prijs gesteld. Ook staan daar stukjes van “experts” die absoluut niet de waarheid zijn.
E.J. Bron, dank voor weer een artikel.
En toch bekruipt mij een gevoel… wij weten het al.
Wij zijn de reaguurders van AP.
Hoe confronteren we de ontkenners.
Deprogrammeren.
Ik zie families scheuren.
Zonen die ontken stemverheffing van hun moeder moeten laten welgevallen.
Vaders die geen contact meer kunnen krijgen met hun kinderen.
Maar ook gezinnen die zich samenhorigen, één worden, zich gesterkt voelen.
Verschansen, zich.
En zo, in die constellatie, zo vraag ik u, waar is de humor gebleven.
Zonder een gebbetje, een geintje gaan we werkelijk kapot.
Daarom, ik ben het met Wachteres volkomen eens.
Uw volgende artikel mag kort zijn.
Met een pointe.
Een echte witz.
Met erkentelijkheid voor uw werk.
Een goede nacht.
@ 14 en 15
IK reageerde eigenlijk vanuit mijn gevoelens: wat een ellende; E.J.Bron is alleen maar de brenger van een niet zo blijde boodschap, waaraan hij al ontzettend veel werk heeft. Stel je voor dat wij dit niet wisten!
Als hij ook nog moppen moet gaan verzinnen…..
Wij hebben zelf al een tegenreactie denk ik, door eens over andere zaken te kletsen en’s avonds plaatjes te gaan draaien.
Francisco; dat de Fransen een beetje arrogant zijn, wist ik al. Misschien helpt het hen om hun land te verdedigen! Trots zijn op wie en wat je bent! Daar ontbreekt het heel veel mensen in Europa blijkbaar aan!
!0y, zelf reageer ik niet eens meer op dat soort mensen; mijn ervaring is dat dit verspilde tijd is.
Als ik een reactie in de Volkskrant schrijf, hoop ik dat mensen die lezen en er iets mee doen.
Mensen die niet willen veranderen in hun denken, gaan nooit in op gerichte vragen die je stelt.
Dan krijg je gewoon GEEN antwoord.
Wachteres november 3rd, 2010 07:33
Onderstaand stukje van Tucholsky kan je mogelijk bekoren. De jood aan het slot verwoordt precies hoe ik erover denk. Je zou, met enige fantasie, kunnen spreken van Duitse humor, hoewel het eerder Jiddische geestigheid is, verwoord in het Duits. @E.J. Bron: vertaling kun je achterwege laten, gehgeh.
WORAUF MAN IN EUROPA STOLZ IST
Dieser Erdteil ist stolz auf sich, und er kann auch stolz auf sich sein. Man ist stolz in Europa:
Deutscher zu sein.
Franzose zu sein.
Engländer zu sein.
Kein Deutscher zu sein.
Kein Franzose zu sein.
Kein Engländer zu sein.
An der Spitze der 3. Kompanie zu stehn.
Eine deutsche Mutter zu sein. Am deutschen Rhein zu stehn. Und überhaupt.
Ein Autogramm von Otto Gebühr zu besitzen.
Eine Fahne zu haben. Ein Kriegsschiff zu sein. (»Das stolze Kriegsschiff . . . «)
Im Kriege Proviantamtsverwalterstellvertreter gewesen zu sein.
Bürgermeister von Eistadt a. d. Dotter zu sein.
In der französischen Akademie zu sitzen. (Schwer vorstellbar.) In der preußischen Akademie für Dichtkunst zu sitzen. (Unvorstellbar.)
Als deutscher Sozialdemokrat Schlimmeres verhütet zu haben.
Aus Bern zu stammen. Aus Basel zu stammen. Aus Zürich zu stammen. (Und so für alle Kantone der Schweiz.)
Gegen Big Tilden verloren zu haben.
Deutscher zu sein. Das hatten wir schon. Ein jüdischer Mann sagte einmal:
»Ich bin stolz darauf, Jude zu sein. Wenn ich nicht stolz bin, bin ich auch Jude – da bin ich schon lieber gleich stolz!«
Als er iets onduidelijk is, kun je ´t me altijd even vragen.
Ave Maria!
Francisco
PS @Von Frikkenstein
Hoe krijg je iets bold of cursief in een tekst? Inkopiëren vanuit Word, wat nogal omslachtig is? Ik kan doorgaans prima zonder, maar soms is het wel handig. Mijn hertje zou opspringen van vreugde als ik daarover iets van je te horen zou krijgen.
Dank je Francisco, ik kan wel Duits lezen!
Die laatste zin vind ik geweldig. Konden we links maar zover krijgen dat zij deze redenering volgden:
Ik ben toch Nederlander, ik ben toch Europeaan. Dus kan ik er net zo goed trots op zijn!
Maar nee, wij moeten islamiseren!
Frik moet nog de kost verdienen, denk ik. Daaruit trek ik de conclusie dat hij jonger is dan wij zijn.
Luie kutFrik.
Zo dan.
F.
Nu leg ik het voor straf niet meer uit. Doe het maar met deze link:
http://www.pageresource.com/html/textags.htm
Thanks, Von FrikkesteinAve & shit!
Francisco
Een verhelderende blik. Ik heb nog even naar het Nederlandse perspectief gekeken. Door Paul Scheffer, notabene van PvdA huize, heeft in januari 2000 het multiculturele drama gepubliceerd. Hij heeft ook geaarschuwd voor de illusie die de politieke elite in nederland heeft dat de tijd de integratie wel zal doen slagen. Ook in Nederland is deze niet geslaagd. Het is we zo dat de ontkenning van het probleem sinds de komst van Fortuyn en met Wilders grotendeels van de baan is. Alhoewel nationalisme nog steeds wordt onderdrukt en als fascistisch wordt gezien. Je zou echter makkelijk een Nationale partij kunnen oprichten die verder gaat dan Wilders PVV. Namelijk de terugkeer van moslims bespoedigen. Goedschiks of kwaadschiks. Opkomen voor de Nederlandse identiteit. Zolang de elite echter in mooie huizen woont is het een probleem van de media en worden ze niet geraakt door wat er bijvoorbeeld nu in Gouda gebeurd.