No pasaran!

Kleine quizvraag: Waarom was geen enkel Duits (Nederlands!?) medium geïnteresseerd in de volgende melding van het Palestijnse persagentschap ”Ma’an” ?:

”De Palestijnse Autoriteit (PA) onthoudt aan de bewoners van Gaza hun paspoorten, zei een Palestijnse mensenrechtenorganisatie dinsdag 10 augustus. Het Al-Mezan Center for Human Rights had in juni een brief geschreven aan de in Ramallah wonende minister-president Salam Fayyad met het dringende verzoek om zich aan de wetten te houden en niemand te benadelen bij het verstrekken van paspoorten. Sindsdien heeft de vereniging naar eigen zeggen nog meer klachten in opdracht van burgers ingediend die geen paspoort kregen. De PA zou echter op geen van deze klachten gereageerd hebben.

Tot de indieners van de klachten behoren volgens Al-Mezan Ahmed Abu Fou’ad, die aan kanker lijdt, Mohammed Subeh, die een oogoperatie nodig heeft, en de ambulancebroeder Alaa’ Sarhan, die vanwege een verwonding door een granaatscherf en vanwege urologische problemen dringend chirurgie nodig heeft. Ook de Raad van de Palestijnse NGO’s voor mensenrechten heeft volgens het bericht van Al-Mezan het verzoek bij Fayyad ingediend om aandacht aan deze gevallen te schenken, maar heeft ook geen antwoord gekregen. Al-Mezan riep de PA en vooral het ministerie van binnenlandse zaken ertoe op om de burgerrechten te respecteren. Een ongelijke behandeling van de burgers op basis van politiek lidmaatschap of politieke voorkeur zou tot ”enorme schendingen van de mensenrechten en van de rechtsprincipes” leiden.”

Het antwoord op de bovengenoemde, toegegeven, retorische vraag is niet zo moeilijk: het bericht werd genegeerd, omdat het daarin naar voren gebrachte probleem met de slechtste wil van de wereld niet aan Israël kan worden toegeschreven. Alom wordt de opheffing van de Israëlische blokkade van de Gazastrook geëist, die vooral door zichzelf bijzonder kritische koppen wanende personen graag ”de grootste openluchtgevangenis ter wereld” wordt genoemd. Ook de Duitse Bondsdag maakte zich onlangs deze eis unaniem eigen en riep om de ”onmiddellijke, onvoorwaardelijke en duurzame opening van de toegangen tot Gaza voor het verkeer van personen en goederen naar en vanuit Gaza”. Daarbij kunnen de in Gaza wonende Palestijnen wel degelijk hun zogenaamde gevangenis verlaten, bijvoorbeeld via de grensovergang Rafah naar Egypte. Daarvoor hebben ze echter geldige paspoorten nodig – die echter door de Palestijnse autoriteit niet aan Hamas worden verstrekt, die van haar kant geen documenten aan leden van Fatah verstrekt.

Dat betekent: de bewakers van ”de grootste openluchtgevangenis ter wereld” zijn zelf Palestijnen. En precies daarom horen en zien we ook niets van de talloze pro-Palestijnse activisten, die zelfs in hun slaap iedere vermoedelijke misdaad van de Israëli’s van de afgelopen 62 jaar zouden kunnen opnoemen. Geen Norman Peach, die zich opwindt over de wederzijdse discriminerende praktijken van Hamas en Fatah. Geen katholieken van Pax Christi, die waarschuwen voor een humanitaire catastrofe. En geen Internationale artsen tegen het voorkomen van de atoomoorlog (IPPNW), die het schandalig vindt, dat ernstig zieke Gazanen eraan worden gehinderd om de noodzakelijke geneeskundige verzorging in het buitenland te krijgen. Maar dat is niet verwonderlijk: als (zogenaamde) slachtoffers van de Israëli’s worden de Palestijnen door de ”Israëlcritici” altijd gewaardeerd en vereerd, maar anders zijn ze niet zo goed tot solidariteit in staat. Quod erat demonstrandum.

Bron:

http://lizaswelt.net/2010/08/17/no-pasaran/

Vertaling: Lizas Welt

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

• Brussel wordt een gevarenzone - 18-03-2013
• Brood voor de wereld - 22-02-2013
• De strijd tegen de sharia - 17-01-2013
• Bestuurskosten van de EU – water prediken en wijn drinken - 20-12-2012
• Radicale Palestijnse groeperingen naast Hamas - 20-11-2012

Share/Bookmark