Open brief aan Cohen

Beste Job, tijd voor herpakken

Politiek is een raar en moeilijk spelletje en nu de landelijke ratrace niet zo goed voor je uitpakt, is het misschien tijd om eens verder te kijken.
Wat dacht je van een plekje in de Raad van State met uitzicht op de positie van vice-president, een prima positie waarin je grote kracht, goed luisteren, je zeker van pas zal komen.

Je begrijpt, als journalist en columnist die je jarenlang gevolgd heeft heb ik daar ook wel m’n mening over, al jaren lang sta ik tegenover je in de Echo en m’n kritiek is lang niet mis.
Deels is dat op zakelijke gronden, maar ook persoonlijk heb ik wel wat met je af te rekenen. Je wist ooit mij in de raadszaal zo niet de mond te snoeren, maar m'n verhaal over een referendum tegen de verkoop van AT5 aan UPC wel met een foefje zinloos te maken.  Dat zie ik nog steeds als handige manipulatie ten bate van de status quo, ik denk dat je gezien de enorme berg rommel die naar boven zou komen in het mediadossier met een op z’n minst onhandig opererende Belliot,  ook wel de hand hebt gehad in het afblazen van die verkoop en het dreigende referendum.

Ik wist waar ik over praatte, voor jouw tijd had ik een eigen televisiestation Kleurnet, dat me door de politiek leuk afhandig is gemaakt en heb me vanaf 1995 in het dossier UPC/kabel/glasvezel vastgebeten.
In feite heb ik die slag over de verkoop van AT5 gewonnen, want de PvdA ging overstag, de afgang van enig succes voor mijn politieke partij Pak-UPC wilden ze niet beleven en Belliot ging in Suriname genieten van haar wachtgeld.

Je hield je ver van lastige dossiers, met de smoes dat je als burgemeester toch ook niet zo veel kon doen, de Noord-Zuid lijn is maar een voorbeeld.
Ambitieus was je, maar je tot kandidaat premier laten benoemen door een PvdA commissie waar je vriendin voorzitter van was, dat was niet netjes en vanaf dat moment twijfelde ik ook aan je oprechtheid.

Dat is ook nu je struikelblok, je bent slim en ambitieus, maar ook wat blind voor je eigen gebreken, overigens zoals iedereen in dit ondermaanse. Nu je wordt aangevallen, en dat werd je in Amsterdam noch door de raad, noch door de pers, vallen de schellen misschien van je ogen.

Ooit heb ik je, als een van de magiërs van Amsterdam, uitgelegd dat alles terugkomt, en dat als jij aardig bent voor Amsterdam, Amsterdam en al haar burgers aardig zijn voor jou. Maar ik bedoelde aardig vanuit het hart, iets waar je vrouw wel begrip voor heeft, niet aardig als masker.
Vriendelijk luisteren is niet genoeg, je hart openstellen voor wat er leeft, je verbinden en mee-zorgen, dat is de echte taak van een burgemeester of bestuurder.

Deze les, als nooit-gekozen bestuurder onderuit gaan in je eerste echte verkiezingen, moge je goed bekomen. En dan denk ik, dat je als wijzer geworden oudere, op de achtergrond als staatsraad nog veel goed kunt doen, voor ons land, voor Amsterdam en vooral voor hen, die we niet meer als burgers mogen zien omdat ze geen papieren, geld of status hebben.
Hen ben je iets verschuldigd, want volgens onze grondwet hebben ook zij gelijke rechten, ga daar maar eens wat aan doen, dan krijg je nog wel een parkje of brug naar je genoemd.

Luc Sala

Share/Bookmark