WCIT; opgeblazen ICT-heldhaftigheid

Het zogenaamd wereldwijd grootste congres over ICT in Amsterdam is vooral een prestigeproject van Amsterdam zelf, Cohen c.s. gebruik(t)en allerlei ICT-projecten wel vaker om zichzelf en Amsterdam te profileren. De vraag is of een kleine 3000 bezoekers, meest ICT-ondeskundigen, zinvolle ICT inzichten meenemen van zo’n congres en of de Verklaring van Amsterdam iets zal losmaken. Ik twijfel daaraan, de bezoekers komen er via sponsors en op uitnodiging, betalen er dus waarschijnlijk niet zelf voor, maar komen vanuit functie of om te netwerken. Het lijkt op een soort brug tussen ICT, bedrijfsleven, overheid en politiek, maar met een zo volgeladen en vaag programma komt het er eerder op neer, dat zoveel mogelijk mensen een verhaaltje (mogen) houden en dan zoals Willem Alexander, maar hun eigen hobby-horse (water) proberen te koppelen aan ICT, maar dat leidt dan vooral tot open deuren en algemeenheden.

Demissionair minister van Economische Zaken Maria van der Hoeven, kwam met de slotverklaring, die bevat zogenaamd oplossingen voor een viertal mondiale opgaven: de terugkeer van een duurzame economische groei en ontwikkeling, het energievraagstuk, verbetering van de kwaliteit van leven en het omgaan met globalisatie, en ICT is dan de wonderolie. ICT als de redding uit de mondiale crisis, zou men werkelijk geloven dat nog sneller en meer ICT de vertrouwenscrisis en het angstsyndroom gaat oplossen. Het zijn allemaal mooie suggesties en laten we hopen dat het geheel als netwerk-platform effectief is, als ICT-event lijkt het me weinig zinvol.

Belastinggeld weggooien, ego’s oppoetsen, en als ik dan ga speuren op inhoudelijke rapportages WCIT dan is het allemaal nietszeggende leuterpraat en is er in de pers zelfs nauwelijks kritiek. Dat 82 procent van de bezoekers van Computerworld.nl, en dat zijn toch de ICT deskundigen in ons land, nog nooit van WCIT gehoord heeft is wel een veeg teken. En met open deuren als dat “Om uit de financiële crisis te komen moet het potentieel van ICT volledig worden benut” zoals dat staat in de Verklaring van Amsterdam, het van te voren opgestelde quasi sluitstuk en resultaat van de WCIT, komen we niet echt verder.  Leuke kretologie en technology push (ten bate van sponsors en ICT-industrie) zoals streven naar een digitaal onderlegde populatie in het jaar 2020, iedereen internet-toegang en de aansporing aan overheden om fors te investeren in breedband infrastructuur.

Allemaal mooie gemeenplaatsen, maar geen politieke macht of geld om dat waar te maken. Maar dit congres was dan ook een PR-staaltje met een hele klap overheidsgeld, meer niet.  Ik zou de begroting wel eens willen zien, en weten wat de sponsors bijdroegen en wat Amsterdam en het Rijk. Wat kostte het om te mogen spreken en wie trapten daar in?

Share/Bookmark