WHO-lijst noemt griepadviseurs met financiële verbindingen tot entstofproducenten

Na maandenlang getreuzel publiceerde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) uiteindelijk toch de namen van toonaangevende adviseurs, die maatgevend hadden bijgedragen aan de beslissing van de WHO om vorig jaar in verband met de varkensgriep een pandemie van het 6e niveau uit te roepen – deze beslissing zorgde voor de entstofproducenten onverhoopt voor enorme winsten. In de lijst zijn minstens vijf namen te vinden, die geld hebben gekregen van farmaceutische concerns.

Hier de namen van diegenen, die geld van de farmaceutische industrie opstreken en daarna bijdroegen aan de beslissing van de WHO om een pandemie uit te roepen:

• Arnold Moto: deze Amerikaanse professor heeft praktisch al van bijna iedere grote entstofproducent geld gekregen. GlaxoSmithKline, Novartis, Roche, Baxter en Sanofi Pasteur. Vooral de laatste onderneming stelde hem omvangrijke financiële middelen ter beschikking om onderzoek naar griepentstoffen te doen.
   
• Nancy Cox werkt voor de Amerikaanse gezondheidsinstantie Centers for Disease Control (CDC). De CDC zet volledig in op inentingen en negeert volledig de betekenis van vitamine D bij de bestrijding van infectieziektes. Cox kreeg voor onderzoek naar entstoffen geld van het Internationale verband van farmaceutische ondernemingen en verengingen (IFPMA).
   
• John Wood werkt voor het Britse nationale instituut voor biologische standaards en controle (NIBSC). Deze instelling krijgt vooral geld voor onderzoek op het gebied van griepentstoffen van Sanofi Pasteur, Novartis en andere farmaceutische concerns.
   
• Maria Zambon is professor bij het infectiecentrum van de Britse gezondheidsinstantie Health Protection Agency (HPA). Ze werd o.a. gefinancierd door Sanofi Pasteur, Novartis, CSL, Baxter en GlaxoSmithKline.
   
• Professor Neil Ferguson ontving geld van Roche en GlaxoSmithKline Biologicals.

Misschien is deze lijst onvolledig, want de hierboven genoemde financiële verbindingen worden door de betrokkenen tegenover de WHO openlijk aangegeven. Vele andere verbindingen blijven echter misschien verborgen en wachten op een betrokken onthullingjournalist. 

Waarom staan zulke financiële verbindingen überhaupt in een slechte reuk? 

Welke rol speelt het dan überhaupt, dat WHO-adviseurs geld van entstofproducenten kregen? Heel eenvoudig: de beslissing om vanwege de varkensgriep H1N1 een pandemieniveau 6 uit te roepen, volgde o.a. op basis van de expertises van genoemde personen, die geld van entstofproducenten hadden gekregen. En deze beslissing betekende voor de desbetreffende ondernemingen een gigantisch geldzegen. 

Deze buitengewone winsten komen ten laste van de belastingbetalers, waarbij een aanzienlijk deel van deze gelden zinloos werd verspild, omdat de houdbaarheidsdatum van een groot deel van de entstoffen nu is overschreden en ze vernietigd moeten worden – pure geldverspilling.

Het hele verhaal riekt naar een gigantische wereldwijde oplichterij. De WHO volgt bij haar beslissing praktisch het advies van personen, die financieel verweven zijn met de entstofproducenten, hoewel deze beslissing vanaf het begin door veel gezondheidsdeskundigen in de hele wereld werd bekritiseerd. De corruptie is letterlijk met de handen te grijpen en het lijkt alsof de beslissingen van de WHO meer op politiek dan op medische wetenschap zijn gestoeld. 

Met andere woorden: het leek vanuit politiek oogpunt gunstig om een pandemie van niveau 6 uit te roepen. En wanneer deze WHO-adviseurs destijds al geld hadden gekregen van entstofproducenten, kunnen we ervan uitgaan, dat ze naar alle waarschijnlijkheid met nog meer geld beloond worden – per slot van rekening wast de ene hand de andere.

Een geur van corruptie

Dit verhaal heeft een onzalig gevolg, zelfs als deze WHO-adviseurs helemaal onschuldig mochten blijken te zijn: hun financiële verbindingen doen een geur van corruptie ontstaan. Dat wederom leidt tot verlies aan geloofwaardigheid van de WHO, die de integriteit van deze organisatie juist dan zou kunnen bedreigen als er ooit een echte pandemie uitbreekt. Wanneer men de Wereldgezondheidsorganisatie niet langer kan vertrouwen, wie moet dan de internationaal functionerende oplossingen bij pandemieën en infectieziektes vinden?  

Helaas is het CDC nu duidelijk aan de kant van voorstanders van inentingen en de tegenstanders van een gezonde voedingswijze gaan staan. Veel vakmensen van het CDC negeren de betekenis van vitamine D en de ondersteuning van het menselijke immuunsysteem, duiken echter op de loonlijst van entstofproducenten op of stappen rechtstreeks over naar farmacieconcerns als hen een aantrekkelijke baan wordt aangeboden. De voormalige chef van het CDC, Dr. Julie Gerbing, kreeg onlangs de functie van chef van de inentingsafdeling van de farmaceutische reus Merck aangeboden. 

Helaas is het een frustrerend feit, dat de moderne geneeskunde werd ondermijnd door de grote farmaceutische concerns. Het CDC en ook de WHO worden praktisch door de entstofindustrie gecontroleerd – of in hun beslissingen enorm door haar beïnvloed. Het gevolg is, dat de wetenschappelijke beslissingen van deze instellingen steeds minder hebben te maken met reële wetenschap, maar er vooral toe dienen om de winst van de entstofconcerns te verzekeren of zelfs te verhogen.

Maar wanneer beslissingen in de gezondheidspolitiek afhankelijk zijn van ondernemingswinsten, lijden hieronder altijd de mensen.

Het valt op, dat er op de lijst van WHO-adviseurs geen enkele arts staat die natuurgeneeskunde praktiseert. Net zomin als een holistisch gerichte voedingswetenschapper. Niemand in het adviesorgaan bracht in de discussies een op een gezonde natuurlijke voeding georiënteerd standpunt ter sprake. En waarom worden er geen voedingsdeskundigen of natuurgeneeskundigen in het adviesorgaan van de WHO benoemd? Omdat de WHO al van tevoren heeft beslist, zich niet te willen bezighouden met deze standpunten. In plaats daarvan houdt ze koppig aan het standpunt vast, dat inentingen het enig zalig makende antwoord op praktisch alle infectieziektes zouden zijn.

Maar als men alleen maar luistert naar strikte voorstanders van inentingen, welk advies krijgt men dan waarschijnlijk? ”Breid de inentingen uit!” En vraagt men een groep inentingsdeskundigen of men een pandemie zou moeten uitroepen, is dat net alsof men aan een verzekeringsagent zou vragen of men nog meer verzekeringen nodig zou hebben. ”Uiteraard. Vanzelfsprekend!”

Het is niet gek, dat het WHO zoveel aan geloofwaardigheid heeft ingeboet. Ze negeert reële oplossingen, die juist armere landen ten goede zouden komen (bijvoorbeeld goedkope vitamine D-preparaten) en geeft de voorkeur aan de voor de entstofproducent extreem winstgevende weg. Daarom kan de WHO gewoon niet meer vertrouwd worden. Ze liet zich tot een handlanger van de farmaceutische industrie maken, die altijd beslissingen zal nemen ten gunste van de financiële interesses van de farmaceutische giganten. 

De lijst met WHO-adviseurs vindt u hier:

http://www.who.int/ihr/emerg_comm_members_2009/en/index.html

Bron:

http://tinyurl.com/3xvm5k5

Auteur: Mike Adams

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

Share/Bookmark